Ksiega Hioba 29:7

Polska Biblia Gdanska

Gdym wychodził do bramy przez miasto, a na ulicy kazałem sobie gotować stolicę moję.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Pwt 16:18 : 18 Sędzie i urzędniki postanowisz sobie we wszystkich bramach twoich, które Pan, Bóg twój, da tobie w każdem pokoleniu twojem, aby sądzili lud sądem sprawiedliwym.
  • Rt 4:1-2 : 1 Potem Booz szedł do bramy, i usiadł tam; a oto, pokrewny on szedł mimo, o którym powiedział był Booz; i rzekł mu: Pójdź sam a siądź tu, ty a ty; a on przyszedłszy siadł. 2 Wziąwszy tedy dziesięć mężów starszych miasta onego, mówił do nich: Siądźcież też tu; i usiedli.
  • Za 8:16 : 16 Teć są rzeczy, które czynić będziecie: Prawdę mówcie każdy z bliźnim swoim, prawy i spokojny sąd czyńcie w bramach waszych;
  • Rt 4:11 : 11 I rzekł wszystek lud, który był w bramie miasta, i starsi: Jesteśmy świadkami; niech ci da Pan, aby niewiasta, która wchodzi w dom twój, była jako Rachel i jako Lija, które obie zbudowały dom Izraelski. Poczynajże sobie mężnie w Efracie, zjednaj sobie imię w Betlehemie.
  • Hi 31:21 : 21 Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:
  • Pwt 21:19 : 19 Tedy go wezmą ojciec jego i matka jego, i przywiodą go do starszych miasta swego, i do bramy sądowej miejsca onego,

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 29:2-6
    5 wersety
    80%

    2Któż mi to da, abym był jako za miesięcy dawnych, za dni onych, których mię Bóg strzegł;

    3Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;

    4Jakom był za dni młodości mojej, gdy była przytomność Boża nad przybytkiem moim;

    5Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, a około mnie dziatki moje;

    6Gdy ścieszki moje opływały masłem, a opoka wylewała mi źródła oliwy;

  • 8Widząc mię młodzi ukrywali się, a starcy powstawszy stali.

  • 19Tak Pan rzekł do mnie: Idź, a stań w bramie synów ludu tego, którą wchodzą królowie Judzcy, i którą wychodzą, i we wszystkich bramach Jeruzalemskich,

  • Prz 7:6-8
    3 wersety
    74%

    6Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

    7I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieńca głupiego,

    8Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

  • Ne 2:13-15
    3 wersety
    73%

    13I wyjechałem bramą nad doliną w nocy, ku żródłu smoczemu, i ku bramie gnojowej, i oglądałem mury Jeruzalemskie, które były rozwalone, i bramy jego, które były popalone ogniem.

    14Potem jechałem ku bramie żródła, i ku sadzawce królewskiej, gdzie nie było miejsca bydlęciu, na któremem jechał, aby przejść mogło.

    15Przetoż jechałem nad potokiem w nocy, a oglądałem mury; skąd wracając się, wyjechałem bramą nad doliną, i takiem powrócił.

  • 11Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,

  • 28Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

  • Prz 9:14-15
    2 wersety
    71%

    14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

    15Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:

  • 37Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.

  • Prz 8:2-3
    2 wersety
    70%

    2Na wierzchu wysokich miejsc, przy drodze i na rozstaniu dróg stoi.

    3U bram, kędy się chodzi do miasta, i w wejściu u drzwi woła, mówiąc:

  • 12Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią.

  • 21W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

  • Hi 29:14-16
    3 wersety
    70%

    14W sprawiedliwość obłoczyłem się, a ona zdobiła mię; sąd mój był jako płaszcz i korona.

    15Byłem okiem ślepemu, a nogą chromemu.

    16Byłem ojcem ubogich, a sprawy, którejm nie wiedział, wywiadywałem się.

  • 25Jeźlim kiedy do nich przyszedł, siadałem na przedniejszem miejscu, i mieszkałem jako król w wojsku, a jako ten, który smutnych cieszy.

  • Hi 31:26-27
    2 wersety
    70%

    26Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

    27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

  • 12Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.

  • 15Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię.

  • 2Już tedy wstanę, a obieżę miasto; po rynkach i po ulicach będę szukać tego, którego miłuje dusza moja; szukałam go, alem go nie znalazła.

  • 28Mieszkanie twoje, i wyjście twoje, i wejście twoje znam, i popędliwość twoję przeciwko sobie.

  • 7Natrafili mię stróże, co chodzą po mieście; ubili mię, zranili mię, wzięli i płaszcz mój ze mnie stróże murów.

  • 22Błogosławiony Pan! bo dziwnie okazał miłosierdzie swoje przeciwko mnie, jakoby w mieście obronnem.

  • 21Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

  • 3Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do stolicy jego.

  • 12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

  • 2Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,

  • 32Co ja ujrzawszy złożyłem to do serca mego, a widząc to wziąłem to ku przestrodze.

  • 26Gdym dobrego oczekiwał, oto przyszło złe; a gdym się spodziewał światłości, przyszła ciemność.

  • 17Nie siadam w radzie naśmiewców, ani się z nimi raduję; ale dla surowości ręki twojej samotny siadam; bo zapalczywością napełniłeś mię.

  • 27Mieszkanie twoje i wyjście twoje, i wejście twoje znam, także popędliwość twoję przeciwko mnie.

  • 5Zatrzymuj kroki moje na drogach twych, aby się nie chwiały nogi moje.

  • 25Wszystkom ja przeszedł myślą swoją, abym poznał i wybadał się, i wynalazł mądrość i rozum, a żebym poznał niezbożność, głupstwo, i błąd, i szaleństwo.

  • 7Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

  • 68%

    9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

  • 34Błogosławiony człowiek, który mię słucha, czując u wrót moich na każdy dzień, a strzegąc podwoi drzwi moich.

  • 10Jam rzekł w ukróceniu dni moich: Wnijdę do bram grobu, pozbawion będę ostatka lat swoich;

  • 7Widziałem sługi na koniach, a książąt chodzących piechotą jako sługi.

  • 3Wylewam przed obliczem jego żądłość moję, a utrapienie moje przed oblicznością jego oznajmuję.