Ksiega Przyslów 9:14

Polska Biblia Gdanska

A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 9:3 : 3 A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:
  • Prz 7:10-12 : 10 A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca, 11 Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej; 12 Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 13Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;

  • Prz 9:1-4
    4 wersety
    83%

    1Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;

    2Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;

    3A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:

    4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:

  • Prz 8:1-3
    3 wersety
    82%

    1Izali mądrość nie woła, i roztropność nie wydaje głosu swego?

    2Na wierzchu wysokich miejsc, przy drodze i na rozstaniu dróg stoi.

    3U bram, kędy się chodzi do miasta, i w wejściu u drzwi woła, mówiąc:

  • Prz 9:15-16
    2 wersety
    82%

    15Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:

    16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:

  • Prz 1:20-21
    2 wersety
    81%

    20Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.

    21W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

  • Prz 7:10-13
    4 wersety
    81%

    10A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

    11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

    12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

    13I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

  • 1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

  • 9Lepiej jest mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.

  • 8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

  • 8Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

  • Prz 7:5-6
    2 wersety
    73%

    5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

    6Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

  • 31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

  • Prz 31:22-23
    2 wersety
    73%

    22Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

    23Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.

  • 24Lepiej mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.

  • 27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

  • 18Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.

  • Prz 7:25-27
    3 wersety
    72%

    25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.

    26Albowiem wielu zraniwszy poraziła, i mocarze wszyscy pozabijani są od niej.

    27Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.

  • 7Gdym wychodził do bramy przez miasto, a na ulicy kazałem sobie gotować stolicę moję.

  • 34Błogosławiony człowiek, który mię słucha, czując u wrót moich na każdy dzień, a strzegąc podwoi drzwi moich.

  • 28Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.

  • 17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

  • Prz 4:8-9
    2 wersety
    71%

    8Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.

    9Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię.

  • 14Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.

  • 6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

  • Prz 23:27-28
    2 wersety
    70%

    27Bo nierządnica jest dół głęboki, a cudza żona jest studnia ciasna.

    28Ona też jako zbojca zasadzki czyni, a zuchwalców między ludźmi rozmnaża.

  • 26I zasmucą się, a płakać będą bramy jego, a spustoszony na ziemi siedzieć będzie.

  • 14Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.

  • 7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.

  • 31Budując sobie nierządne domy na rozstaniu każdego gościńca, a wyżynę sobie stawiając w każdej ulicy, owszem pogardzając zapłatą nie jesteś ani jako wszetecznica,

  • 19Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

  • 22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

  • 18A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może.

  • 14Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.

  • 22Niewiasta piękna a głupia jest jako kolce złote w pysku u świni.