Ksiega Przyslów 7:8

Polska Biblia Gdanska

Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Sdz 16:1 : 1 Potem szedł Samson do Gazy, a ujrzawszy tam niewiastę nierządną, wszedł do niej.
  • 2 Sm 11:2-3 : 2 I stało się przed wieczorem, gdy wstał Dawid z łoża swego, a przechadzał się po dachu domu królewskiego, że ujrzał z dachu niewiastę, myjącą się; a ta niewiasta była bardzo piękna na wejrzeniu. 3 Tedy posłał Dawid, pytając się o onej niewieście, i rzekł: Azaż to nie Betsabee, córka Elijamowa, żona Uryjasza Hetejczyka?
  • Prz 4:14-15 : 14 Ścieszką niepobożnych nie chodź, a nie udawaj się drogą złośliwych. 15 Opuść ją, nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją.
  • Prz 5:8 : 8 Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.
  • Prz 7:12 : 12 Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;
  • 1 Kor 6:18 : 18 Uciekajcie przed wszeteczeństwem. Wszelki grzech, który by człowiek popełnił, oprócz ciała jest; lecz kto wszeteczeństwo płodzi, przeciwko swemu własnemu ciału grzeszy.
  • 2 Tm 2:22 : 22 Chroń się też pożądliwości młodzieńczych, a naśladuj sprawiedliwości, wiary, miłości, pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca.
  • Jd 1:23 : 23 A drugich przez postrach do zbawienia przywódźcie, z ognia ich wyrywając, mając w nienawiści i suknię, która by była od ciała pokalana.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 7:5-7
    3 wersety
    84%

    5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

    6Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

    7I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieńca głupiego,

  • Prz 7:9-13
    5 wersety
    83%

    9Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku.

    10A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

    11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

    12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

    13I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

  • Prz 7:18-22
    5 wersety
    79%

    18Pójdźże, opójmy się miłością aż do poranku, ucieszmy się miłością.

    19Boć męża mego w domu niemasz; pojechał w drogę daleką.

    20Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego.

    21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

    22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

  • 8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

  • Prz 7:25-27
    3 wersety
    77%

    25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.

    26Albowiem wielu zraniwszy poraziła, i mocarze wszyscy pozabijani są od niej.

    27Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.

  • Prz 9:14-16
    3 wersety
    77%

    14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

    15Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:

    16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:

  • Prz 9:3-4
    2 wersety
    75%

    3A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:

    4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:

  • Prz 8:2-3
    2 wersety
    74%

    2Na wierzchu wysokich miejsc, przy drodze i na rozstaniu dróg stoi.

    3U bram, kędy się chodzi do miasta, i w wejściu u drzwi woła, mówiąc:

  • Prz 2:16-18
    3 wersety
    74%

    16Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;

    17Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina.

    18Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.

  • 7Gdym wychodził do bramy przez miasto, a na ulicy kazałem sobie gotować stolicę moję.

  • Pnp 3:2-4
    3 wersety
    73%

    2Już tedy wstanę, a obieżę miasto; po rynkach i po ulicach będę szukać tego, którego miłuje dusza moja; szukałam go, alem go nie znalazła.

    3Natrafili mię stróżowie, którzy chodzili po mieście; i spytałem: Widzieliżeście tego któego miłuje dusza moja?

    4A gdym maluczko odeszła od nich, zarazem znalazła tego, którego miłuje dusza moja. Uchwyciłam się go, a nie puszczę go, aż go wprowadzę do domu matki mojej, i do pokoju rodzicielki mojej.

  • 11Przyjdź, miły mój; wyjdziemy na pole, a przenocujemy we wsiach.

  • 15Opuść ją, nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją.

  • 8Jeśli nie wiesz, o najpiękniejsza między niewiastami! wynijdźże śladem trzody, a paś koźlatka twoje przy budach pasterzy.

  • 6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

  • 17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

  • Prz 5:20-21
    2 wersety
    72%

    20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?

    21Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.

  • 21W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

  • 20A przetoż będziesz chodził drogą dobrych, a ścieżek sprawiedliwych będziesz przestrzegał.

  • 7Natrafili mię stróże, co chodzą po mieście; ubili mię, zranili mię, wzięli i płaszcz mój ze mnie stróże murów.

  • Koh 7:25-26
    2 wersety
    71%

    25Wszystkom ja przeszedł myślą swoją, abym poznał i wybadał się, i wynalazł mądrość i rozum, a żebym poznał niezbożność, głupstwo, i błąd, i szaleństwo.

    26I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką niewiastę, której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany.

  • Sdz 19:26-27
    2 wersety
    71%

    26A przyszedłszy ona niewiasta na świtaniu, upadła u drzwi domu onegoż męża, gdzie był pan jej, aż się rozedniało.

    27Potem wstawszy pan jej rano, otworzył drzwi u domu, i wyszedł, chcąc iść w drogę swoję, a oto, ona niewiasta, założnica jego, leżała u drzwi domu, a ręce jej był na progu.

  • 19Drogi orlej na powietrzu, drogi wężowej na skale, drogi okrętowej w pośród morza, i drogi mężowej z panną.

  • 34Błogosławiony człowiek, który mię słucha, czując u wrót moich na każdy dzień, a strzegąc podwoi drzwi moich.

  • 1Miły mój wstąpił do ogrodu swego między zagonki ziół wonnych, aby pasł w ogrodach, i żeby zbierał lilije.

  • 27Ponieważ ją na polu trafił, a gdy wołała dzieweczka poślubiona, nie był, kto by ją ratował.

  • 26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.