Ksiega Przyslów 2:16

Polska Biblia Gdanska

Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 6:24 : 24 Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
  • Prz 23:27 : 27 Bo nierządnica jest dół głęboki, a cudza żona jest studnia ciasna.
  • Koh 7:26 : 26 I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką niewiastę, której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany.
  • Prz 7:5-9 : 5 Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa. 6 Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał; 7 I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieńca głupiego, 8 Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej. 9 Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku. 10 A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca, 11 Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej; 12 Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca; 13 I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu: 14 Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje. 15 Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię. 16 Obiłam kobiercami łoże moje, ozdobione rzezaniem i prześcieradłami egipskiemi. 17 Potrząsnęłam pokój swój myrrą, aloesem, i cynamonem. 18 Pójdźże, opójmy się miłością aż do poranku, ucieszmy się miłością. 19 Boć męża mego w domu niemasz; pojechał w drogę daleką. 20 Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego. 21 I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go. 22 Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa. 23 I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.
  • Rdz 39:3-9 : 3 I baczył pan jego, że Pan był z nim, a iż wszystko co on czynił, Pan szczęścił w ręku jego. 4 I znalazł Józef łaskę w oczach jego, i służył mu; i przełożył go nad domem swym, a podał wszystko co miał, w ręce jego. 5 I stało się, gdy go przełożył nad domem swym, i nad wszystkiem, co miał, błogosławił Pan domowi Egipczanina dla Józefa; i było błogosławieństwo Pańskie nad wszystkiem, cokolwiek miał w domu i na polu. 6 Przetoż poruczył wszystko, co miał, w ręce Józefowe, i ni o czem u siebie nie wiedział, tylko o chlebie, którego pożywał. A był Józef pięknej twarzy, i wdzięczny na wejrzeniu. 7 I stało się potem, iż obróciła żona pana jego oczy swoje na Józefa, i rzekła: Śpij ze mną. 8 Ale nie chciał: i rzekł do żony pana swego: Oto, pan mój nie wie, tak jako ja, co jest w domu jego; bo wszystko, co miał, podał w ręce moje. 9 I nie masz nikogo w domu tym nad mię przedniejszego, i nie wyjął mi nic z mocy, prócz ciebie, przeto żeś ty jest żona jego; jakoż bym tedy miał uczynić tę wielką złość, i grzeszyć przeciwko Bogu? 10 I stało się, gdy ona namawiała Józefa na każdy dzień, a on jej nie zezwalał, aby spał z nią, albo bywał z nią: 11 Tedy dnia niektórego, gdy wszedł do domu, dla odprawowania pracy swej, a nie było tam z domowników nikogo w domu; 12 Uchwyciła go za szatę jego, mówiąc: Śpij ze mną. Ale on zostawiwszy szatę swoję w ręku jej, uciekł, i wyszedł precz.
  • Ne 13:26-27 : 26 Izaliż nie przez to zgrzeszył Salomon, król Izraelski? choć między wieloma narodami nie było króla jemu podobnego, który był miły Bogu swemu, tak, że go Bóg postanowił królem, nad wszystkim Izraelem, przecież i tego przywiodły niewiasty cudzoziemskie do grzechu. 27 A wam izali pozwolimy, żebyście się dopuszczali tej wielkiej złości, a występowali przeciwko Bogu naszemu pojmując żony cudzoziemskie?
  • Prz 5:3-9 : 3 Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej: 4 Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry. 5 Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi. 6 Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich. 7 Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich. 8 Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej. 9 Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi; 10 By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym; 11 I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje; 12 I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje! 13 Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego! 14 Maluczkom nie przyszedł we wszystko nieszczęście, w pośród zebrania i zgromadzenia. 15 Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego! 16 Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód. 17 Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą. 18 Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej. 19 Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie. 20 Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
  • Prz 22:14 : 14 Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.
  • Prz 29:5 : 5 Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

  • Prz 6:24-26
    3 wersety
    88%

    24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.

    25Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.

    26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.

  • Prz 5:19-20
    2 wersety
    82%

    19Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.

    20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?

  • Prz 2:11-12
    2 wersety
    80%

    11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.

    12Wyrywając cię od drogi złej, i od człowieka mówiącego przewrotności;

  • Prz 5:2-4
    3 wersety
    79%

    2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.

    3Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

    4Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.

  • Prz 2:17-18
    2 wersety
    79%

    17Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina.

    18Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.

  • Ez 16:32-35
    4 wersety
    78%

    32Ani jako niewiasta cudzołożąca, która mimo męża swego obcych przypuszcza.

    33Wszystkim wszetecznicom dawają zapłatę; aleś ty dawała zapłatę swoję wszystkim zalotnikom twoim, i dawałaś im upominki, aby chodzili do ciebie zewsząd na wszeteczeństwa z tobą.

    34A tak znajduje się przy tobie przeciwna rzecz od innych niewiast we wszeteczeństwach twoich, ponieważ cię dla wszeteczeństwa nie szukają; ale ty dajesz zapłatę, a nie tobie zapłatę dawają, co się opak dzieje.

    35Przetoż, o wszetecznico! słuchaj słowa Pańskiego.

  • 14Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.

  • Prz 7:21-22
    2 wersety
    78%

    21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

    22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

  • 15Których ścieszki są krzywe, a sami są przewrotnymi na drogach swoich;

  • Prz 5:6-9
    4 wersety
    76%

    6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

    7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.

    8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

    9Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;

  • 27Bo nierządnica jest dół głęboki, a cudza żona jest studnia ciasna.

  • Prz 4:5-6
    2 wersety
    76%

    5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.

    6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.

  • 33Oczy twoje patrzyć będą na cudze żony, a serce twe będzie mówiło przewrotności;

  • 25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.

  • 16Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.

  • Prz 7:10-12
    3 wersety
    74%

    10A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

    11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

    12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

  • 24Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.

  • 26I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką niewiastę, której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany.

  • 13Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.

  • 16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:

  • 33Przecz dobrą być twierdzisz drogę twoję, szukając tego, w czem się kochasz? Przecz i innych nierządnic uczysz złośliwych dróg twoich?

  • 17Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.

  • 15Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.

  • 20A przetoż będziesz chodził drogą dobrych, a ścieżek sprawiedliwych będziesz przestrzegał.

  • 20Takać jest droga niewiasty cudzołożącej: je, a uciera usta swoje, i mówi: Nie popełniłam złego uczynku.

  • 11Wybawże mię, a wyrwij mię z ręki cudzoziemców, których usta mówią kłamstwo, a prawica ich prawica omylna;

  • 71%

    5Nie wierzcie przyjacielowi, ani ufajcie wodzowi; przed tą, która leży na łonie twojem, strzeż drzwi ust swoich.

  • 25Byś snać nie przywykł ścieszkom jego, a nie włożył sidła na duszę swoję.

  • 17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

  • 2Usidliłeś się słowy ust twoich, pojmanyś mowami ust twoich.

  • 15Opuść ją, nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją.

  • 8Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.