Ksiega Przyslów 4:5
Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
7Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.
8Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.
1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
21Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.
22Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem.
13Przyjmij őwiczenie, nie puszczaj się go, strzeż go; albowiem ono jest żywotem twoim.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
33Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
4Mów mądrości: Siostraś ty moja, a roztropność przyjaciółką nazywaj,
5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.
23Kupuj prawdę, a nie sprzedawaj jej; kupuj mądrość, umiejętność i rozum.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
2Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
10Przyjmijcież ćwiczenie moje, a nie srebro, a umiejętność raczej, niż złoto wyborne.
11Albowiem lepsza jest mądrość niż perły, także wszystkie pożądane rzeczy nie porównają z nią.
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
20Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
24Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
17Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina.
15Opuść ją, nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją.
16Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:
3Miłosierdzie i prawda niech cię nie opuszczają; uwiąż je u szyi twojej, napisz je na tablicy serca twojego.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.