Ksiega Przyslów 7:4
Mów mądrości: Siostraś ty moja, a roztropność przyjaciółką nazywaj,
Mów mądrości: Siostraś ty moja, a roztropność przyjaciółką nazywaj,
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
7Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.
8Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.
9Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię.
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
11Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię;
3Uwiąż je na palcach twoich,napisz je na tablicy serca twego.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
3Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim;
4Jeźli jej szukać będziesz jako srebra, a jako skarbów skrytych pilnie szukać będziesz:
4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:
9Ujęłaś serce moje, siostro moja, oblubienico moja! ujęłaś serce moje jednem okiem twojem, i jednym łańcuszkiem na szyi twojej.
10O jakoż są ucieszne miłości twoje, siostro moja! oblubienico moja! O jako daleko zacniejsze miłości twoje, niż wino, a wonność maści twoich nad wszystkie rzeczy wonne!
12Ogrodem zamknionym jesteś, siostro moja, oblubienico moja! źródło zamknione, zdrój zapieczętowany.
1Izali mądrość nie woła, i roztropność nie wydaje głosu swego?
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
11Albowiem lepsza jest mądrość niż perły, także wszystkie pożądane rzeczy nie porównają z nią.
12Ja mądrość mieszkam z roztropnością,i umiejętność ostrożności wynajduję.
5Nie wierzcie przyjacielowi, ani ufajcie wodzowi; przed tą, która leży na łonie twojem, strzeż drzwi ust swoich.
14Przy mnie jest rada, i prawdziwa mądrość; jam jest roztropność, a moc jest moja.
1Obyżeś był jako bratem moim, pożywając piersi matki mojej! abym cię znalazłszy na dworzu, pocałowała cię, a nie była wzgardzona.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
4Tedy znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożemi i ludzkiemi.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
9Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.
10Córki królewskie są między twemi zacnemi białemi głowami; stanęła małżonka po prawicy twojej w kosztownem złocie z Ofir.
20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
16Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;
13Przyjmij őwiczenie, nie puszczaj się go, strzeż go; albowiem ono jest żywotem twoim.
16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:
8Mamy sistrę maluczką, która jeszcze nie ma piersi. Cóż uczynimy z siostrą naszą w dzień, którego o niej mowa będzie?
11Dobra jest mądrość przy majętności,i jest pożteczna tym, którzy widzą słońce.
24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
1Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;
8Jeśli nie wiesz, o najpiękniejsza między niewiastami! wynijdźże śladem trzody, a paś koźlatka twoje przy budach pasterzy.
21Wiążże je zawżdy u serca twego, a wieszaj je u szyi twojej.