Ksiega Przyslów 8:33
Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
32Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich.
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
32Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.
34Błogosławiony człowiek, który mię słucha, czując u wrót moich na każdy dzień, a strzegąc podwoi drzwi moich.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
2Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
10Przyjmijcież ćwiczenie moje, a nie srebro, a umiejętność raczej, niż złoto wyborne.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
20Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.
1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
9Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
3Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
25Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;
15Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
23Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.
13Przyjmij őwiczenie, nie puszczaj się go, strzeż go; albowiem ono jest żywotem twoim.
15Opuść ją, nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją.
23Kupuj prawdę, a nie sprzedawaj jej; kupuj mądrość, umiejętność i rozum.
1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
23Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
12I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!
13Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego!
30Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją: