Ksiega Przyslów 1:23
Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
24Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;
25Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;
22Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?
12I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!
17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
28Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.
29Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie,
30Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
1Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.
16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
32Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.
24Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.
25O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
3Słyszałem mnie hańbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
19Ja którychkolwiek miłuję, strofuję i karzę. Bądź tedy gorliwym, a pokutuj.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
3Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim;
33Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
23Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
10Przyjmijcież ćwiczenie moje, a nie srebro, a umiejętność raczej, niż złoto wyborne.
17Ponieważ masz w nienawiści karność, i zarzuciłeś słowa moje za się.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
10Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
24Karz mię, Panie! ale łaskawie, nie w gniewie swym, byś mię snać wniwecz nie obrócił.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
21Słuchajcież teraz tego, ludu głupi! który niemasz serca, który oczy mając, a nie widzisz, który uszy mając, a nie słyszysz.
9Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;