Ksiega Hioba 15:17

Polska Biblia Gdanska

Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 5:27 : 27 Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.
  • Hi 13:5-6 : 5 Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość. 6 Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
  • Hi 33:1 : 1 A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
  • Hi 34:2 : 2 Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
  • Hi 36:2 : 2 Poczekaj mię maluczko, a ukażęć; bo jeszcze mam, cobym za Bogiem mówił.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 18Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;

  • 10Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.

  • Hi 13:1-2
    2 wersety
    77%

    1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.

    2Jako wy to wiecie, tak ja też wiem, i nie jestem podlejszym niźli wy.

  • 17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.

  • Hi 42:3-5
    3 wersety
    76%

    3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.

    4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.

    5Przedtem tylko ucho słyszało o tobie; ale teraz oko moje widzi cię.

  • 32Nadto jeźlibym czego nie baczył, ty mię naucz; jeźlim nieprawość popełnił, nie uczynię tego więcej.

  • Hi 27:11-12
    2 wersety
    74%

    11Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.

    12Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?

  • 6Słyszałeś o tem, spojrzyjże na to wszystko; a wy izali tego nie opowiecie? Teraz już ogłaszam nowe i tajemne rzeczy, i o którycheś nie wiedział.

  • 23Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.

  • 16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.

  • 34Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,

  • Hi 15:8-9
    2 wersety
    73%

    8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?

    9Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?

  • 16Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.

  • 15Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.

  • 8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.

  • 17Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.

  • 11Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,

  • 27W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 4I mówił do mnie ten mąż: Synu człowieczy! patrz oczyma swemi, a uszyma swemi słuchaj, i przyłóż serce swoje do wszystkiego, coć okażę; boś tu na to przywiedziony, abyć to ukazano, a ty oznajmisz wszystko, co widzisz, domowi Izraelskiemu.

  • 27Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.

  • 2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.

  • 27Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.

  • 33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.

  • 15Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?

  • 31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

  • Hi 36:2-3
    2 wersety
    71%

    2Poczekaj mię maluczko, a ukażęć; bo jeszcze mam, cobym za Bogiem mówił.

    3Zacznę umiejętność moję z daleka, a Stworzycielowi memu przywłaszczę sprawiedliwość.

  • 26Drogi moje rozpowiedziałem, a wysłuchałeś mię; naucz mię ustaw twoich.

  • 6Tedyćby objawił tajemnice mądrości, żeś dwa kroć większe karanie nadto zasłużył; przetoż uznaj, że cię Bóg przebaczył dla nieprawości twojej.

  • 1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.

  • 7Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.

  • 17Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.

  • 18Pan zaiste oznajmił mi, i dowiedziałem się; tedyś mi ukazał przedsięwzięcia ich,

  • 1Stało się zaś słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.

  • 17Potem się stało słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 18Nadto rzekłem w sercu swem o sprawie synów ludzkich, że im Bóg okazał, aby wiedzieli, że są podobni bydłu.

  • 2Otworzę w podobieństwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.

  • 20Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności,

  • 20Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyń ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.

  • 70%

    3Przeczże dopuszczasz, abym patrzył na nieprawość, i widział bezprawie, i zgubę, i gwałt przeciwko sobie? i przecz się znajduje ten, który swar i niezgodę roznieca?

  • 15Oto oni do mnie mówią: Gdzież jest to słowo Pańskie? Niechże już przyjdzie;

  • 3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.

  • 9Tedy przez to im oznajmuje sprawy ich, i przestępstwa ich, że się zmocniły;