Ksiega Hioba 36:2

Polska Biblia Gdanska

Poczekaj mię maluczko, a ukażęć; bo jeszcze mam, cobym za Bogiem mówił.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 21:3 : 3 Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.
  • 2 Kor 5:20 : 20 Przetoż na miejscu Chrystusowem poselstwo sprawujemy, jakoby was Bóg upominał przez nas, prosimy na miejscu Chrystusowem, jednajcie się z Bogiem;
  • Hbr 13:22 : 22 A proszę was, bracia! znoście cierpliwie słowo napominania tego; bomci do was krótko pisał.
  • Wj 4:16 : 16 On będzie mówił za cię do ludu, i stanie się, że on będzie tobie za usta, a ty mu będziesz za Boga;
  • Hi 13:7-8 : 7 Izali broniąc Boga mówić będziecie nieprawość? albo za nim mówić będziecie fałsz? 8 Czy się na osobę jego oglądać będziecie? Czy się o Boga będziecie spierać?
  • Hi 33:6 : 6 Oto ja według słów twoich odpowiem ci za Boga, chociażem ja też z błota utworzony.
  • Hi 33:31-33 : 31 Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił. 32 Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił. 33 A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
  • Jr 15:19 : 19 Przetoż tak mówi Pan: Jeźli się nawrócisz, tedy cię nawrócę, abyś stał przed obliczem mojem; a jeźli odłączysz rzecz kosztowną od nikczemnej, będziesz jako usta moje; oni niech się obrócą do ciebie, ale się ty nie obracaj do nich.
  • Ez 2:7 : 7 Ale mów słowa moje do nich, niech oni słuchają albo nie, gdyż odpornymi są.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 1Do tego przydał Elihu, i rzekł:

  • Hi 35:1-2
    2 wersety
    78%

    1Nadto mówił Elihu, i rzekł:

    2I mniemasz, żeś to z rozsądkiem rzekł: Sprawiedliwość moja przechodzi Boską?

  • Hi 34:1-2
    2 wersety
    77%

    1Nadto mówił Elihu, i rzekł:

    2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.

  • 3Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.

  • 4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.

  • 3Zacznę umiejętność moję z daleka, a Stworzycielowi memu przywłaszczę sprawiedliwość.

  • Hi 32:4-7
    4 wersety
    75%

    4Bo Elihu oczekiwał, jako oni Ijobowi odpowiedzą, gdyż oni starsi byli w latach niż on.

    5Ale widząc Elihu, że nie było odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, rozpalił się w gniewie swoim.

    6I odpowiedział Elihu, syn Barachela Buzytczyka, i rzekł: Jam najmłodszy w latach, a wyście starcy; przetoż wstydziłem się, i nie śmiałem wam oznajmić zdania swego.

    7Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.

  • Hi 33:31-33
    3 wersety
    74%

    31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

    32Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.

    33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.

  • 3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.

  • 13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.

  • 2Rzekę Bogu: Nie potępiajże mię; raczej mi oznajmij, czemu spór ze mną wiedziesz?

  • Hi 32:10-11
    2 wersety
    71%

    10Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.

    11Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.

  • 17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,

  • 17Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.

  • Hi 13:19-20
    2 wersety
    71%

    19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

    20Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyń ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.

  • 1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.

  • 22Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.

  • 10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.

  • Hi 23:4-6
    3 wersety
    71%

    4Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami.

    5Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.

    6Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.

  • 11Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.

  • 5Ozdóbże się teraz zacnością i dostojnością, a w chwałę i w ochędóstwo oblecz się.

  • 2Dokądże nie uczynicie końca mowom? pomyślcie pierwej, a potem mówić będziemy.

  • 22Bo lata zamierzone nadchodzą, a ścieszką, którą się nie wrócę, już idą.

  • 20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

  • 32Nadto jeźlibym czego nie baczył, ty mię naucz; jeźlim nieprawość popełnił, nie uczynię tego więcej.

  • 20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.

  • 36Boże, Ojcze mój! niech będzie Ijob doskonale doświadczony, przeto, iż nam odpowiada, jako ludziom złym.

  • 5Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.

  • 24Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.

  • 1Tedy odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:

  • Hi 40:2-3
    2 wersety
    69%

    2Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;

    3Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?

  • 34Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,

  • 6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.

  • 14Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?

  • 15Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.

  • 6Tedyćby objawił tajemnice mądrości, żeś dwa kroć większe karanie nadto zasłużył; przetoż uznaj, że cię Bóg przebaczył dla nieprawości twojej.

  • 68%

    2Jeźli będziemy mówili z tobą, nie będzie ci to przykro? Ale któż się może od mówienia zatrzymać?

  • 7A gdy odmówił Pan te słowa do Ijoba, rzekł Pan do Elifasa Tamańczyka: Rozpalił się gniew mój przeciw tobie, i przeciw dwom przyjaciołom twoim, żeście o mnie nie mówili tak przystojnie, jako Ijob, sługa mój.