Ksiega Izajasza 32:3
I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.
I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18I usłyszą dnia onego głusi słowa ksiąg, a z mroku i z ciemności oczy ślepych patrzać będą.
5Tedy się otworzą oczy ślepych, a uszy głuchych tworzone będą.
4Serce głupich zrozumie umiejętność, a język jąkających się prędko i rzetelnie mówić będzie.
18O głusi! słuchajcie; a wy ślepi! przejrzyjcie, abyście widzieli.
13Dlategoć im w podobieństwach mówię, iż widząc nie widzą, i słysząc nie słyszą, ani rozumieją.
14I pełni się w nich proroctwo Izajaszowe, które mówi: Słuchem słuchać będziecie, ale nie zrozumiecie; i widząc widzieć będziecie, ale nie ujrzycie;
15Albowiem zatyło serce ludu tego, a uszyma ciężko słyszeli, i oczy swe zamrużyli, żeby kiedy oczyma nie widzieli i uszyma nie słyszeli, a sercem nie zrozumieli, i nie nawrócili się, a uzdrowiłbym je.
16Ale oczy wasze błogosławione, że widzą, i uszy wasze, że słyszą;
20Widzi wiele rzeczy, a wszakże nie zrozumiewa; otworzone ma uszy, wszakże nie słyszy.
2Bo mąż on będzie jako zasłona od wiatru, i jako zakrycie przed powodzią; jako strumienie wód na miejscu suchem, jako cień skały wielkiej w ziemi upragnionej;
17Króla w piękności jego oglądają oczy twoje, ujrzą i ziemię daleką.
21Słuchajcież teraz tego, ludu głupi! który niemasz serca, który oczy mając, a nie widzisz, który uszy mając, a nie słyszysz.
11Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,
3I będzie czułym w bojaźni Pańskiej, nie będzie według widzenia oczów swoich sądził, ani według słyszenia uszów swoich karał.
16Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,
12Ucho, które słyszy, i oko, które widzi, Pan to oboje uczynił.
15Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.
9Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.
10Zatwardź serce ludu tego, a uszy jego obciąż, i oczy jego zawrzyj, aby nie widział oczyma swemi, a uszyma swemi nie słyszał, i sercem swem nie zrozumiał, a nie nawrócił się, i nie był uzdrowion.
23Któż to z was w uszy przyjmuje? kto zrozumiewa, aby czulszym był napotem?
8Wywiedź lud ślepy, który już ma oczy i głuchy, który już ma uszy.
26Mówiąc: Idź do tego ludu, a mów: Słuchem słuchać będziecie, ale nie zrozumiecie, a widząc widzieć będziecie, ale nic nie ujrzycie;
27Albowiem zgrubiało serce ludu tego, a ciężko uszyma słyszeli i zamrużyli oczy swe, aby snać oczyma nie widzieli, a uszyma nie słyszeli, i sercem nie zrozumieli, i nie nawrócili się, a uzdrowiłbym je.
23Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.
9Izali ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
23Jeźli kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!
15Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.
1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
17Uszy mają, a nie słyszą, ani mają tchnienia w ustach swoich.
10I rzekł do mnie: Synu człowieczy! wszystkie słowa moje, które mówić będę do ciebie, przyjmij do serca twego, a słuchaj uszyma twemi.
26Izali dnia onego nie przyjdzie do ciebie ten, co uciecze, oznajmując ci to?
1Słuchajcie niebiosa, a mówić będę; niech słucha i ziemia wymowy ust moich.
9I mówił im: Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.
13Kto zatula ucho swe na wołanie ubogiego, i on sam będzie wołał, a nie będzie wysłuchany.
3W dzień, którego się poruszą stróże domowi, i zachwieją się mężowie duży i ustaną melący, przeto, iż ich mało będzie, i zaćmią się wyglądający oknami;
33Rzekli mu: Panie! aby były otworzone oczy nasze.
21I uszy twoje usłyszą słowo z tyłu do ciebie mówiącego: Tać jest droga, chodźcie po niej, lubbyście się w prawo albo w lewo udali.
11Przetoż wam wszelkie widzenie podobne jest słowom ksiąg zapieczętowanych, które danoliby temu, co zna pismo, a rzeczono: Czytaj to proszę, tedy odpowie: Nie mogę, bo są zapieczętowane.
16Mówił ten, który słyszał wyroki Boże, a który ma umiejętność Najwyższego; który widział widzenie Wszechmocnego; który, kiedy padnie, otworzone ma oczy:
12Aby patrząc patrzeli, ale nie widzieli, i słysząc słyszeli, ale nie zrozumieli, by się snać nie nawrócili, a byłyby im grzechy odpuszczone.
2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
3Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
19Ludu okrutnego nie oglądasz, ludu głębokiej mowy, któregoś nie słyszał, i języka obcego, któregobyś nie rozumiał.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
21Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.
17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,