Ksiega Psalmów 94:9
Izali ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?
Izali ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
10Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.
12Ucho, które słyszy, i oko, które widzi, Pan to oboje uczynił.
7Mówiąc: Nie widzi tego Pan, ani tego rozumie Bóg Jakóbowy.
8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
18O głusi! słuchajcie; a wy ślepi! przejrzyjcie, abyście widzieli.
19Któż ślepy, jedno sługa mój? a kto głuchy, jedno poseł mój, którego posyłam? Któż tak ślepy jako doskonały, ślepy, mówię, jako sługa Pański?
20Widzi wiele rzeczy, a wszakże nie zrozumiewa; otworzone ma uszy, wszakże nie słyszy.
3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.
21Słuchajcież teraz tego, ludu głupi! który niemasz serca, który oczy mając, a nie widzisz, który uszy mając, a nie słyszysz.
4Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?
9Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.
11Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,
9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
8Wywiedź lud ślepy, który już ma oczy i głuchy, który już ma uszy.
1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
16A jeźliby rzekło ucho: Ponieważem nie jest okiem, nie jestem z ciała; izali dlatego nie jest z ciała?
17Jeźliż wszystko ciało jest okiem, gdzież słuch? a jeźliż wszystko słuchem, gdzież powonienie?
21Izali nie wiecie? Izali nie słyszycie? Izali się wam nie opowiada od początku? Izali nie zrozumiewacie od założenia gruntów ziemi?
9I mówił im: Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.
11A Pan mu rzekł: Któż uczynił usta człowiekowi? albo kto uczynił niemego, albo głuchego, albo widzącego, albo ślepego, izaż nie Ja Pan?
18Oczy mając nie widzicie, i uszy mając nie słyszycie, i nie pamiętacie?
23Któż to z was w uszy przyjmuje? kto zrozumiewa, aby czulszym był napotem?
18Nie wiedzą, ani rozumieją, przeto, że Bóg zaślepił oczy ich, aby nie widzieli, i serca ich, aby nie rozumieli.
15Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.
20I owszem, o człowiecze! któżeś ty jest, który spór wiedziesz z Bogiem? Izali lepianka rzecze lepiarzowi: Przeczżeś mię tak uczynił?
6Uszy mają, a nie słyszą; nozdrze mają, a nie wonieją.
9Jeźli kto ma uszy, niechaj słucha!
15Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)
3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.
11Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
3I będzie czułym w bojaźni Pańskiej, nie będzie według widzenia oczów swoich sądził, ani według słyszenia uszów swoich karał.
13Kto zatula ucho swe na wołanie ubogiego, i on sam będzie wołał, a nie będzie wysłuchany.
20Aby widzieli, i poznali, i uważali, i zrozumieli, że to ręka Pańska uczyniła, i że to Święty Izraelski stworzył.
4Czego od wieków nie słyszano ani to do uszów przychodziło; oko nie widziało Boga innego oprócz ciebie, coby tak uczynił temu, co nań oczekuje.
11Albowiem on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć?
9Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
22Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?
9A on rzekł: Idź, a powiedz ludowi temu: Słuchajcie słuchając, a nie rozumijcie, a widząc patrzajcie, a nie poznawajcie.
18I usłyszą dnia onego głusi słowa ksiąg, a z mroku i z ciemności oczy ślepych patrzać będą.
5Przedtem tylko ucho słyszało o tobie; ale teraz oko moje widzi cię.
23Jeźli kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!
12Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?
21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.
24Izali każdego dnia oracz orze, aby siał? przegania brozdy, a włóczy rolę swoję?
16Przewrotne myśli wasze są jako glina garncarska. Izali rzecze robota o tym, co ją urobił: Nie urobił mię? i ulepienie izali rzecze o tym, co je ulepił: Nie rozumiał?
14I pełni się w nich proroctwo Izajaszowe, które mówi: Słuchem słuchać będziecie, ale nie zrozumiecie; i widząc widzieć będziecie, ale nie ujrzycie;