Ksiega Przyslów 24:12
Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?
Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Wybawiaj pojmanych na śmierć; a od tych, którzy idą na stracenie, nie odwracaj się.
21Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,
14Ponieważ każdy uczynek, i każdą rzecz tajną, lub dobrą, lub złą, Bóg na sąd przywiedzie.
11Bo on według uczynku płaci człowiekowi, a według drogi jego każdemu nagradza.
10Ja Pan, który się badam serca, i doświadczam nerek, tak abym każdemu oddał według drogi jego, i według owocu spraw jego.
6Który odda każdemu podług uczynków jego;
19Bo Bóg chowa synom jego pomstę jego; nadgradza mu, aby to poczuł.
29Nie mów: Jako mi uczynił, tak mu uczynię; oddam mężowi temu według uczynku jego.
15Biada tym, którzy głęboko przed Panem ukrywają radę! których każda sprawa dzieje się w ciemności, i mówią: Któż widzi? Kto wie o nas?
13Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;
39Ty wysłuchaj z nieba, z miejsca mieszkania twego, a odpuść, i uczyń, i oddaj każdemu według wszelkich dróg jego, które znasz w sercu jego; bo ty, ty sam znasz serca wszystkich synów ludzkich;
11Albowiem on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć?
30Ty wysłuchaj z nieba, z miejsca mieszkania twego, a odpuść i oddaj każdemu według wszystkich dróg jego, które znasz w sercu jego, (bo ty, ty sam znasz serca synów ludzkich.)
11Po zabawach swych poznane bywa i dziecię, jeźli czysty i prawy uczynek jego.
31Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?
21Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.
17Przetoż, kto umie dobrze czynić, a nie czyni, grzech ma.
24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?
33Izali według zdania twego będziesz płacił, żeć się to nie podoba, a żeś ty owo obrał, a nie on? Ale wieszli co lepszego, powiedz.
9Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?
13A chociażeś to skrył w sercu twojem, wiem jednak, że to jest z woli twojej.
19Wielki w radzie i możny w sprawie, ponieważ oczy twoje otworzone są na wszystkie drogi synów ludzkich, abyś oddał każdemu według dróg jego, i według owoców spraw jego;
2Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży.
17Jeźliby też człowiek zgrzeszył, uczyniwszy przeciw któremukolwiek z przykazań Pańskich, coby nie miało być, z niewiadomości, a byłby winien, poniesie karanie za nieprawość swoję.
27Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.
47Ten zasię sługa, który by znał wolę pana swego, a nie był gotowym, ani czynił według woli jego, wielce będzie karany;
48Ale który nie znał, a czynił rzeczy godne karania, mniej plag odniesie; a od każdego, komu wiele dano, wiele się od niego upominać będą: a komu wiele powierzono, więcej będą chcieć od niego.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.
3Ale ty, Panie, znasz mię, wypatrujesz mię, a doświadczyłeś serca mego, że z tobą jest; ale onych ciągniesz jako owce na rzeź i gotujesz ich na dzień zabicia, i mówisz:
24
10Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.
11Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
16Gdy sądził sprawę ubogiego, i nędznego, tedy się miał dobrze; izali to nie jest poznać mię? mówi Pan.
5Kto strzeże przykazania, nie uzna nic złego; i czas i przyczyny zna serce mądrego.
18Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.
15Który stworzył serce każdego z nich, upatruje wszystkie sprawy ich.
12Razci rzekł Bóg, dwakrociem to słyszał, iż moc jest Boża, A że Panie! twoje jest miłosierdzie, a że ty oddasz każdemu według uczynków jego.
11Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?
6Stwierdzają się w złem; zmawiają się, jakoby zakryć sidłą, i mówią: Któż je obaczy?
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
12A on odpowiadając, rzekł: Zaprawdę powiadam wam, nie znam was.
24Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie.
4Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?
4Albo jeźliby kto przysiągł wymówiwszy usty, że źle albo dobrze uczynił, o wszystko, co wymawia człowiek z przysięgą, a byłoby to skryto przed nim i dowiedziałby się potem, że winien jest w jednej rzeczy z tych:
1Zaprawdęm to wszystko uważał w sercu swem, abym to wszystko objaśnił, że sprawiedliwi i mądrzy z sprawami swemi są w rękach Bożych, a iż ani miłości, ani nienawiści nie zna człowiek ze wszystkich rzeczy, które są przed obliczem jego.
9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
23Doglądaj pilnie dobytku twego, a miej pieczę o trzodach twoich.