Ksiega Hioba 31:4
Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?
Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Aczkolwiekeś teraz kroki moje obliczył, ani odwłóczysz karania za grzech mój.
21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.
5Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:
6Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.
7Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:
10Oto znajduje Bóg przyczyny przeciwko mnie, a poczytuje mię za nieprzyjaciela swego.
11Podaje w okowy nogi moje, a podstrzega wszystkich ścieżek moich.
37Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.
38Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;
5Zatrzymuj kroki moje na drogach twych, aby się nie chwiały nogi moje.
11Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.
27I włożyłeś w pęta nogi moje, a podstrzegasz wszystkich ścieżek moich, i na ślad nóg moich następujesz.
3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.
10Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę.
11Śladu jego trzymała się noga moja; drogim jego przestrzegał, a nie zstępowałem z niej.
3Tyś chodzenie moje i leżenie moje ogarnął, świadomeś wszystkich dróg moich.
4Nim przyjdzie słowo na język mój, oto Panie! ty to wszystko wiesz.
21Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.
8Ale oto, pójdęli wprost, niemasz go; a jeźli nazad, nie dojdę go.
6Iż się wywiadujesz nieprawości mojej, a o grzechu moim badasz się?
15Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?
8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.
4Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?
4Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?
26Umiarkuj ścieżkę nóg twoich, aby wszystkie drogi twoje pewne były.
32Nadto jeźlibym czego nie baczył, ty mię naucz; jeźlim nieprawość popełnił, nie uczynię tego więcej.
23Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
24Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.
3Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?
37Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak iż się nie zachwiały kostki moje.
11Albowiem on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć?
4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?
23Od Pana bywają sprawowane drogi człowieka dobrego, a droga jego, podoba mu się.
24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?
31Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?
6Przez cały dzień słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe.
36Dałeś mi też tarcz zbawienia twego, a prawica twoja podpierała mię, i dobrotliwość twoja uwielmożyła mię.
3Wylewam przed obliczem jego żądłość moję, a utrapienie moje przed oblicznością jego oznajmuję.
17Oczy moje patrzą na wszystkie drogi ich; nie są utajone przed obliczem mojem, ani jest zakryta nieprawość ich przed oczyma mojemi.
2Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,
1Czemuż od Wszechmocnego nie są zakryte czasy? a którzy go znają, nie widzą dni jego?
133Drogi moje utwierdź w słowie twojem, a niech nademną nie panuje żadna nieprawość.
14Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.
6Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?
27Przeczże tedy powiadasz, Jakóbie! przeczże tak mówisz Izraelu: Skryta jest droga moja przed Panem, a sprawa moja przed Boga mego nie przychodzi?
9Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
23Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,
4Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:
14Jeźli zgrzeszę, wnet tego postrzeżesz, a dla nieprawości mojej nie przepuścisz mi.