Ksiega Przyslów 16:9
Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
2Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.
3Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.
1Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.
2Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży.
23Od Pana bywają sprawowane drogi człowieka dobrego, a droga jego, podoba mu się.
23Wiem, Panie! że nie jest w mocy człowieka droga jego, ani jest w mocy męża tego, który chodzi, aby sprawował postępki swe.
24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?
21Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.
5Ufaj w Panu ze wszystkiego serca twego, a na rozumie twoim nie spolegaj.
6We wszystkich drogach twoich znaj go, a on prostować będzie ścieszki twoje.
10Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
21Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
25Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
12Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.
9Najzdradliwsze jest serce nadewszystko i najprzewrotniejsze, któż je pozna?
10Ja Pan, który się badam serca, i doświadczam nerek, tak abym każdemu oddał według drogi jego, i według owocu spraw jego.
9Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.
26Umiarkuj ścieżkę nóg twoich, aby wszystkie drogi twoje pewne były.
7Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi.
8Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.
29Mąż niezbożny zatwardza twarz swoję; ale uprzejmy sam sprawuje drogę swoję.
31Zakon Boga jego jest w sercu jego; przetoż nie zachwieją się nogi jego.
17Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.
18Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
13Da też Pan i doczesne dobra, a ziemia nasza wyda owoc swój. Sprawi, że sprawiedliwość przed twarzą jego pójdzie, gdy postawi na drodze nogi swoje.
18Serca, które knuje myśli złe; nóg, które się kwapią bieżeć ku złemu;
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
33Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.
7Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.
8Mąż, którego droga przewrotna, obcym jest; ale sprawa czystego jest prosta.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
9Tedy wyrozumiesz sprawiedliwość, i sąd, i prawość, i wszelką ścieszkę dobrą.
5Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej.
16Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.
26Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.
4Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?
21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.
15Który stworzył serce każdego z nich, upatruje wszystkie sprawy ich.
13Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:
5Zatrzymuj kroki moje na drogach twych, aby się nie chwiały nogi moje.
7Ścieszka sprawiedliwego jest prosta; prostą drogą sprawiedliwego wyrównywasz.
3Tygiel srebra a piec złota doświadcza; ale Pan serc dośwadcza.
26Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia .
30Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
8Z rozumu swego mąż chwalony bywa; ale kto jest przewrotnego serca, wzgardzony będzie.