Ksiega Przyslów 16:33
Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.
Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.
5Pan jest cząstką dziedzictwa mego, i kielicha mego, ty zatrzymujesz los mój.
6Sznury mi przypadły na miejscach wesołych, a dziedzictwo wdzięczne przyszło na mię.
1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
3Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.
4Pan dla siebie samego wszystko sprawił, nawet i niezbożnika na dzień zły.
17Bo im on los rzucił, a ręka jego onę im sznurem rozmierzyła; aż na wieki dziedzicznie ją posiądą, od narodu do narodu mieszkać w niej będą.
1Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.
2Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży.
8Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.
9Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
10Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.
11Waga i szale są ustawą Pańską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego.
26Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.
56Losem rozdzielone będzie dziedzictwo jej bądź ich wiele bądź mało będzie.
14Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.
20Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest.
21Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.
10Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz obraca zamysły ludzkie;
11Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.
12Błogosławiony naród, którego Pan jest Bogiem jego; lud, który sobie obrał za dziedzictwo.
30Niemasz mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.
31Konia gotują na dzień bitwy; ale od Pana jest wybawienie.
16Lepsza jest trocha sprawiedliwego, niż wielkie bogactwa wielu niepobożnych;
13Albowiem miotali losy, tak mały jako wielki według domów ojców swych, o każdą bramę.
14I padł los na wschód słońca Selemijaszowy; Zacharyjaszowi także synowi jego, radcy mądremu, rzucili losy, i padł los jego na północy;
3Albowiem nie zostanie laska niezbożników nad losem sprawiedliwych, by snać nie ściągnęli sprawiedliwi rąk swych ku nieprawości.
32Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
7Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.
8Ale Bóg sędzia, tego poniża, a owego wywyższa.
22Albowiem błogosławieni od Pana odziedziczą ziemię; ale przeklęci od niego będą wykorzenieni.
23Od Pana bywają sprawowane drogi człowieka dobrego, a droga jego, podoba mu się.
24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?
33Przeklęstwo Pańskie jest w domu niezbożnika; ale przybytkowi sprawiedliwych błogosławi,
18Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.
7Poddaj się Panu, a oczekuj go; nie obruszaj się na tego, któremu się szczęści w sprawach jego, na człowieka, który dokazuje, cokolwiek zamyśli.
25Tenci będzie los twój, i dział odmierzony tobie odemnie, mówi Pan, przeto, żeś mię zapomniała, a ufałaś w kłamstwie.
15Który stworzył serce każdego z nich, upatruje wszystkie sprawy ich.
8I miotali losy, straż przeciwko straży, tak mały jako i wielki, tak mistrz jako i uczeń.
6Wy tedy rozpiszecie ziemię na siedem części a przyniesiecie tu do mnie: tedy wam rzucę los tu przed Panem, Bogiem naszym.
5Dlatego nie będziesz miał, ktoby rzucił sznurem na los w zgromadzeniu Pańskiem.
16Niebiosa są niebiosa Pańskie; ale ziemię dał synom ludzkim.
28Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie granice ziemi, i kłaniać się będą przed obliczem twojem wszystkie pokolenia narodów.
37Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?
5Spuść na Pana drogę twoję, a ufaj w nim, a on wszystko uczyni;
29Tenci jest dział człowieka niepobożnego od Boga, to dziedzictwo naznaczone mu od Boga.
12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
8Lepiej mieć nadzieję w Panu, niżeli ufać w człowieku.
13Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:
35A ukrzyżowawszy go, rozdzielili szaty jego, i miotali los, aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka: Rozdzielili sobie szaty moje, a o odzienie moje los miotali.