Ksiega Przyslów 16:1
Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
10Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.
11Waga i szale są ustawą Pańską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego.
2Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.
3Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.
21Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.
1Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.
2Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
33Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.
9Najzdradliwsze jest serce nadewszystko i najprzewrotniejsze, któż je pozna?
10Ja Pan, który się badam serca, i doświadczam nerek, tak abym każdemu oddał według drogi jego, i według owocu spraw jego.
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
28Serce sprawiedliwego przemyśliwa, co ma mówić; ale usta niepobożnych wywierają złe rzeczy.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
20Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
3Tygiel srebra a piec złota doświadcza; ale Pan serc dośwadcza.
26Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
5Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.
18Ale co z ust pochodzi, z serca wychodzi, a toć pokala człowieka.
16O Panie, Boże nasz! ten wszystek dostatek któryśmy zgotowali tobie na budowanie domu imieniowi twemu świętemu, z ręki twojej jest, i twoje jest wszystko.
3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
11Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.
13Bo mówi Pan: Przeto, że ten lud przybliża się do mnie usty swemi, a serce jego dalekie jest odemnie, a bojaźni, którą się mnie boją, z przykazań ludzkich nauczyli się:
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
15Który stworzył serce każdego z nich, upatruje wszystkie sprawy ich.
12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
19Jako się w wodzie twarz przeciwko twarzy ukazuje: tak serce człowiecze przeciw człowiekowi.
1Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna.
21Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
11Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.
25Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
27Dusza ludzka jest pochodnią Pańską, która doświadcza wszystkich skrytości wnętrznych.
14Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.
23Wiem, Panie! że nie jest w mocy człowieka droga jego, ani jest w mocy męża tego, który chodzi, aby sprawował postępki swe.
3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
14Przetoż złóżcie to do serc waszych, abyście przed czasem nie myślili, jako byście odpowiadać mieli.
45Człowiek dobry z dobrego skarbu serca swego wynosi rzeczy dobre, a zły człowiek ze złego skarbu serca swego wynosi rzeczy złe; albowiem z obfitości serca mówią usta jego.