Ksiega Przyslów 15:23
Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
22Gdzie niemasz rady, rozsypują się myśli; ale w mnóstwie radców ostoją się.
25Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.
11Jakie jest jabłko złote z wyrzezaniem srebrnem, takieć jest słowo do rzeczy powiedziane.
20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
21Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
25Ale którzy go karzą, szczęśliwi będą, a przyjdzie na nich błogosławieństwo każdego dobrego.
26Pocałują wargi tego, co mówi słowa prawdziwe.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
4Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.
20Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
13Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
30Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.
20
22Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
28Serce sprawiedliwego przemyśliwa, co ma mówić; ale usta niepobożnych wywierają złe rzeczy.
24Bardzo się raduje ojciec sprawiedliwego, a kto spłodził mądrego, weseli się z niego.
19Jako się w wodzie twarz przeciwko twarzy ukazuje: tak serce człowiecze przeciw człowiekowi.
23W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.
5Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej.
16Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.
9Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
15Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.
45Człowiek dobry z dobrego skarbu serca swego wynosi rzeczy dobre, a zły człowiek ze złego skarbu serca swego wynosi rzeczy złe; albowiem z obfitości serca mówią usta jego.
5Kto strzeże przykazania, nie uzna nic złego; i czas i przyczyny zna serce mądrego.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.