Ksiega Przyslów 15:1
Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
15Książę cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie.
14Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
19A tak, bracia moi mili! niech będzie każdy człowiek prędki ku słuchaniu, ale nierychły ku mówieniu i nierychły ku gniewowi.
20Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
14Kto zaczyna zwadę, jest jako ten, co przekopuje wodę; przetoż niż się zwada rozsili, zaniechaj go.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
32Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
4Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
8Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
28Serce sprawiedliwego przemyśliwa, co ma mówić; ale usta niepobożnych wywierają złe rzeczy.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
2Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
12Nienawiść wzbudza swary; ale miłość wszystkie przestępstwa pokrywa.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
10Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.
25O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?
26Gniewajcie się, a nie grzeszcie; słońce niech nie zachodzi na rozgniewanie wasze.
10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
33Kto tłucze śmietanę, wybija masło; a kto bardzo nos wyciera, wyciska krew; tak kto wzbudza gniew, wszczyna zwadę.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
24Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj,
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
4Okrutnyć jest gniew, i nagła popędliwość; ale przed zazdrością któż się ostoi?