Ksiega Hioba 5:2
Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Jam widział głupiego, iż się rozkorzenił; alem wnet źle tuszył mieszkaniu jego.
3Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.
4Okrutnyć jest gniew, i nagła popędliwość; ale przed zazdrością któż się ostoi?
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
3Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.
34Bo zawisna miłość jest zapalczywością męża, a nie sfolguje w dzień pomsty.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
30Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.
32Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.
1Zawołajże tedy, jeźli kto jest, coćby odpowiedział? a do któregoż się z świętych obrócisz?
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
20Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
23Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.
5Albo mniemacie, iż próżno Pismo mówi: Izali ku zazdrości pożąda duch, który w nas mieszka?
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
9Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
18Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.
6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.
7Zaiste ucisk przywodzi mądrego do szaleństwa, a dar zaślepia serce.
36Ale kto grzeszy przeciwko mnie, krzywdę czyni duszy swojej; wszyscy, którzy mię nienawidzą, miłują śmierć.
5Albowiem ty, o Boże! nie kochasz się w nieprawości, a nie zmieszka z tobą złośnik.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
25Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą.
21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
19Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi;
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.