Ksiega Przyslów 16:14
Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
15W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.
35Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.
12Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością stolica umocniona bywa.
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
12Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie.
10Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.
27Bojaźń Pańska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.
28W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
14Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
4Bo gdzie słowo królewskie, tam i moc jego: a któż mu rzecze: Co czynisz?
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
26Król mądry rozprasza niezbożnych, i przywodzi na nich pomstę.
14Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
15Książę cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie.
4Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.
5Jest złe, którem widział pod słońcem, to jest, błąd, który pochodzi od zwierzchności:
32Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
8Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
18Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
15Pan niezbożny, panujący nad ludem ubogim jest jako lew ryczący, i jako niedźwiedź głodny.
16Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje.
2Dla przestępstwa ziemi wiele bywa książąt jej; ale dla człowieka roztropnego i umiejętnego trwałe bywa państwo.
10Terazże tedy zrozumiejcie, królowie, nauczcie się sędziowie ziemi!
18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:
19Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.
26Zaiste nie dobra, winować sprawiedliwego, albo żeby przełożeni kogo dla cnoty bić mieli.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
10Gdy Bóg na sąd powstaje, aby wybawił wszystkich pokornych na ziemi. Sela.
2Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
28Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa.
29Ulęknijcie się sami miecza, bo pomsta nieprawości jest miecz; a wiedzcie, że będzie sąd.
2Jać radzę, abyś wyroku królewskiego przestrzegał a wszakże według przysięgi Bożej.
4Okrutnyć jest gniew, i nagła popędliwość; ale przed zazdrością któż się ostoi?
28Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.