Ksiega Psalmów 76:10
Gdy Bóg na sąd powstaje, aby wybawił wszystkich pokornych na ziemi. Sela.
Gdy Bóg na sąd powstaje, aby wybawił wszystkich pokornych na ziemi. Sela.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Aleś ty sąd niepobożnego zasłużył, przetoż prawo i sąd będą cię trzymać.
18Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.
20Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.
3Odpuściłeś nieprawość ludu twojego, pokryłeś wszelki grzech ich. Sela.
4Uśmierzyłeś wszystek gniew twój, odwróciłeś od zapalczywości popędliwość twoję.
5Przywróć nas, o Boże zbawienia naszego; a uczyń wstręt gniewowi swemu przeciwko nam.
7Od gromienia twego, o Boże Jakóbowy! twardo zasnęły i wozy i konie.
8Tyś jest, ty bardzo straszliwy; i któż jest, coby się ostał przed obliczem twojem, gdy się zapali gniew twój?
9Gdy z nieba dajesz słyszeć sąd swój, ziemia się lęka i ucicha;
11Zaiste i gniew człowieczy chwalić cię musi, a ty ostatek zagniewania skrócisz.
11Oto teraz moc jego jest w biodrach jego, a siła jego w pępku brzucha jego.
11Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?
7Poddaj się Panu, a oczekuj go; nie obruszaj się na tego, któremu się szczęści w sprawach jego, na człowieka, który dokazuje, cokolwiek zamyśli.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
19Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.
5Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,
5Pan po prawicy twojej potrze królów w dzień gniewu swego.
13Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.
5Radować się będą i wykrzykać narody; bo ty będziesz sądził ludzi w sprawiedliwości, a narody będziesz sprawował na ziemi. Sela.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
6Tego, który ludzi bijał w zapalczywości biciem ustawicznem, panował w gniewie nad narodami bez litości dręczonemi;
46Ukróciłeś dni młodości jego, a przyodziałeś go hańbą. Sela.
11I będzie się weselił sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę; nogi swoje umyje we krwi niepobożnego. I rzecze każdy: Zaprawdęć sprawiedliwy odniesie pożytek z sprawiedliwości swojej; zaisteć jest Bóg, który sądzi na ziemi.
24Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.
17Spalona jest ogniem, i wyrąbana; ginie od zapalczywości oblicza twego.
1Psalm Dawidowy ku przypominaniu.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
20O jakoż jest wielka dobroć twoja, którąś zachował bojącym się ciebie, którąś pokazywał tym, którzy ufają w tobie przed synami ludzkimi.
3Aby tak poznali na ziemi drogę twoję, a po wszystkich narodach zbawienie twoje.
7Aby wykonywali pomstę nad poganami, a karali narody;
24Karz mię, Panie! ale łaskawie, nie w gniewie swym, byś mię snać wniwecz nie obrócił.
4Ty, który duszę twoję tracisz w zapalczywości twojej, azaż dla ciebie będzie opuszczona ziemia, a będą przeniesione skały z miejsca swego?
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.
7Zbierają się, i ukrywają się, i ślad mój upatrują, czyhając na duszę moję.
1I rzeczesz dnia onego: Wysławiać cię będę, Panie! przeto, że będąc rozgniewany na mię, odwróciłeś zapalczywość gniewu twego, a ucieszyłeś mię.
19Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa nauczająca.
3Rzeczcież Bogu: Jakoś straszny w sprawach twoich! Dla wielkości mocy twojej obłudnieć się podadzą nieprzyjaciele twoi.
11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. O Boże chwały mojej! nie milcz;
9Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.
10Niech cię wysławiają, Panie! wszystkie sprawy twoje, a święci twoi niech ci błogosławią.
7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.
13Grzech ust swych, słowa warg swych (pojmani będąc w hardości swej dla złorzeczeństwa i kłamstwa) niech wyznawają.
6Wylij gniew twój na pogan, którzy cię nie znają, i na królestwa, które imienia twego nie wzywają.
5Izali Bóg zatrzyma gniew na wieczność? Izali go zachowa na wieki? Oto mówisz i czynisz złe, ile możesz.
7A w wielkości Majestatu twego podwróciłeś przeciwniki twoje; puściłeś gniew twój, który je pożarł jako słomę.
5Zabieżałeś weselącemu się i czyniącemu sprawiedliwość, i tym, którzy na drogach twoich wspominali na cię. Otoś się ty rozgniewał, przeto żeśmy grzeszyli na tych drogach ustawicznie, wszakże zachowani będziemy,
6I moc strasznych uczynków twoich ogłaszać będą, i ja zacność twoję opowiadać będę,