Ksiega Przyslów 29:22
Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
24Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj,
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
19Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.
19Kto miłuje zwadę, miłuje grzech; a kto wynosi usta swe, szuka upadku.
20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.
11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
17Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.
18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:
27Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.
28Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.
29Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
25Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie.
21Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.
3Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.
4Okrutnyć jest gniew, i nagła popędliwość; ale przed zazdrością któż się ostoi?
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
8Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
11Uporny tylko złego szuka, dla tego poseł okrutny będzie nań zesłany.
34Bo zawisna miłość jest zapalczywością męża, a nie sfolguje w dzień pomsty.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
2Zaiste głupiego zabija gniew, a prostaka umarza zawiść.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
14Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.
32Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
21Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.
33Kto tłucze śmietanę, wybija masło; a kto bardzo nos wyciera, wyciska krew; tak kto wzbudza gniew, wszczyna zwadę.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
26Gniewajcie się, a nie grzeszcie; słońce niech nie zachodzi na rozgniewanie wasze.
20Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.
24Hardego i pysznego imię jest naśmiewca, który wszysko poniewoli i z pychą czyni.
14Kto zaczyna zwadę, jest jako ten, co przekopuje wodę; przetoż niż się zwada rozsili, zaniechaj go.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
13Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
8Kto sieje nieprawość, żąć będzie utrapienie, a rózga gniewu jego ustanie.
5Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,
11Oto teraz moc jego jest w biodrach jego, a siła jego w pępku brzucha jego.