Ksiega Przyslów 19:11
Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
12Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
31Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości.
32Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
4Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
18Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.
19Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.
14Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go.
35Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.
12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.
9Kto pokrywa przestępstwo, szuka łaski; ale kto wznawia rzeczy, rozłącza przyjaciół.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
15Książę cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie.
14Dar potajemnie dany uśmierza zapalczywość, i upominek w zanadrza włożony gniew wielki uspokaja.
27Jako jeść wiele miodu nie jest rzecz dobra: tak szukanie własnej sławy jest niesławne.
12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
13Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
19A tak, bracia moi mili! niech będzie każdy człowiek prędki ku słuchaniu, ale nierychły ku mówieniu i nierychły ku gniewowi.
20Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.
2Dla przestępstwa ziemi wiele bywa książąt jej; ale dla człowieka roztropnego i umiejętnego trwałe bywa państwo.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
17Aby człowieka odwiódł od złej sprawy jego, i pychę od męża aby odjął;
10Gdy Bóg na sąd powstaje, aby wybawił wszystkich pokornych na ziemi. Sela.
11Tedy się odmieni duch jego, a wystąpi i przewini, myśląc, że ta moc jego jest boga jego.
5Dobry człowiek litościwym jest, i pożycza, a rzeczy swe miarkuje rozsądkiem.
2Sława to Boża, taić sprawę; ale sława królów, wywiadywać się rzeczy.
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
8Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
29Ozdoba młodzieńców jest siła ich, a sędziwość poczciwością starców.
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
3Ostrożny widząc złe ukrywa się; ale prostacy wprost idąc wpadają w szkodę.