Ksiega Przyslów 22:3
Ostrożny widząc złe ukrywa się; ale prostacy wprost idąc wpadają w szkodę.
Ostrożny widząc złe ukrywa się; ale prostacy wprost idąc wpadają w szkodę.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.
15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
32Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.
33Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.
11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.
4Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot.
5Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
7Nie bądź mądrym sam u siebie; ale się bój Pana, a odstąp od złego.
13Przetoż roztropny czasu onego milczeć musi; bo czas zły jest.
11Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.
12Bóg daje przestrogę sprawiedliwemu na domie niezbożnika, który podwraca niezbożnych dla złości ich.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
23Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
28Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
14Mądry ma oczy w głowie swej, ale głupi w ciemnościach chodzi; a wszakżem poznał, że jednakie przygody na wszystkich przychdzą.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
7I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieńca głupiego,
5Kto strzeże przykazania, nie uzna nic złego; i czas i przyczyny zna serce mądrego.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
22Prędko chce człowiek zazdrościwy zbogatnieć, a nie wie, iż nać niedostatek przyjdzie.
14Błogosławiony człowiek, który się zawsze boi; ale kto zatwardza serce swoje, wpada w złe.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
29Mąż niezbożny zatwardza twarz swoję; ale uprzejmy sam sprawuje drogę swoję.
20Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.
3Jam widział głupiego, iż się rozkorzenił; alem wnet źle tuszył mieszkaniu jego.
6Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swojej, niżeli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
27Kto daje ubogiemu, nie będzie miał niedostatku; ale kto od niego odwraca oczy swe, wielkie przeklęstwa nań przyjdą.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
9Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
21Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrem nagrodzi.
22Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.