Ksiega Przyslów 14:3
W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
21Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
32Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
15Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.
35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.
3Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
2Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
32Jeźliś głupio uczynił, gdyś się wynosił, albo jeźliś źle myślił, połóżże rękę na usta.
18Panie! niech nie będę pohańbiony, ponieważ cię wzywam; niech się zawstydzą niezbożni, i zamilkną w grobie.