Ksiega Przyslów 26:5
Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
6Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.
7Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.
8Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.
9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
10Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.
11Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
13Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
22Choćbyś głupiego i w stępie między krupami stąporem stłukł, nie odejdzie od niego głupstwo jego.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
12Lepiej jest człowiekowi spotkać się z niedźwiedzicą osierociałą, niżeli z głupim w głupstwie jego.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
18Niechajże nikt samego siebie nie zwodzi; jeźli się kto sobie zda być mądrym między wami na tym świecie, niech się stanie głupim, aby się stał mądrym.
26Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia .
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
19Bo radzi znosicie głupich, będąc sami mądrymi.
8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.