Ksiega Przyslów 27:22
Choćbyś głupiego i w stępie między krupami stąporem stłukł, nie odejdzie od niego głupstwo jego.
Choćbyś głupiego i w stępie między krupami stąporem stłukł, nie odejdzie od niego głupstwo jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
6Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
23Doglądaj pilnie dobytku twego, a miej pieczę o trzodach twoich.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.
21Tygiel srebra a piec złota doświadcza, a człowieka wieść sławy jego.
8Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.
9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
15Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
3Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.
11Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
19Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
14Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
27Wyki nie młócą okowanem naczyniem, ani taczają koła wozowego po kminie; ale kijem wybijają wykę, a kmin laską.
28Pszenica młócona bywa; wszakże i tej nie zawżdy młócić będzie, ani jej potrze kołem woza swego, ani jej zębami jego pokruszy.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
20Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
1Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
19Bo radzi znosicie głupich, będąc sami mądrymi.