Ksiega Przyslów 26:8
Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.
Jako kiedy kto przywiązuje kamień drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
10Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.
11Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
6Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.
7Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.
1Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.
3Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.
18Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
22Choćbyś głupiego i w stępie między krupami stąporem stłukł, nie odejdzie od niego głupstwo jego.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
1Jako muchy zdechłe zasmradzają i psują olejek aptekarski: tak człowieka z mądrości i z sławy zacnago trochę głupstwa oszpeca.
2Serce mądrego jest po prawej stronie jego; ale serce głupiego po lewej stronie jego.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
27Kto drugiemu dół kopie, wpada weń; a kto kamień toczy, na niego się obraca.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.
6Że głupi wywyższani bywają w godności wielkiej, a bogaci w mądrość nisko siadają;
21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
26Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia .
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
14Bo głupi wiele mówi, choć nie wie ten człowiek, co ma być. Albowiem któż mu oznajmi, co po nim nastanie?
22Dla sługi, kiedy panuje, i dla głupiego, kiedy się nasyci chleba;
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.