Ksiega Przyslów 20:3
Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
17Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
28Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
2Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
1Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
14Kto zaczyna zwadę, jest jako ten, co przekopuje wodę; przetoż niż się zwada rozsili, zaniechaj go.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
9Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.
10Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
4Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
8Nie pokwapiaj się do swaru, byś snać na ostatek nie wiedział, co masz czynić, gdyby cię zawstydził bliźni twój.
30Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeźliżeć nic złego nie wyrządził.
20Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
4Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
28Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
13Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
1Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.
15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.