Ksiega Przyslów 22:10
Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.
Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Gdy ustanie okrutnik, a zniszczeje naśmiewca, wykorzenieni będą wszyscy, którzy pilnowali nieprawości;
21Którzy winują człowieka dla słowa, a na tego, który ich strofuje, w bramie sidła stawiają, i bez przyczyny do upadku przywodzą sprawiedliwego.
14Kto zaczyna zwadę, jest jako ten, co przekopuje wodę; przetoż niż się zwada rozsili, zaniechaj go.
10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
7Kto strofuje naśmiewcę, odnosi hańbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.
8Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
8Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
12Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
9Zła myśl głupiego jest grzechem, a pośmiewca jest obrzydliwością ludzką.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
24Hardego i pysznego imię jest naśmiewca, który wszysko poniewoli i z pychą czyni.
3Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
11Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.
20Gdy niestaje drew, gaśnie ogień; tak gdy nie będzie klatecznika, ucichnie zwada.
21Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.
6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.
18Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
8Nie pokwapiaj się do swaru, byś snać na ostatek nie wiedział, co masz czynić, gdyby cię zawstydził bliźni twój.
28Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
10Mają w nienawiści tego, który ich w bramie karze; a tym, co mówi rzeczy dobre, brzydzą się.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
28Świadek złośliwy pośmiewa się z sądu, a usta niezbożnych połykają nieprawość.
29Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich.
1Lepszy jest kęs suchego chleba a w pokoju, niżeli pełen dom nabitego bydła ze swarem.
3Bedąż na twoje plotki ludzie milczeć? A gdy ty sobie przeszydzasz, ciebie nikt nie zawstydzi?
5Kto się naśmiewa z ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; a kto się raduje z upadku czyjego, nie ujdzie pomsty.
34Ponieważ on szydzi z pośmiewców, ale pokornym łaskę daje.
19Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.
4Jeźliby duch panującego powstał przeciwko tobie, nie opuszczaj miejsca twego; albowiem pokora wstręt czyni grzechom wielkim.
10Ten i z królów szydzić będzie, a książęta będą na pośmiech u niego; ten też z każdej twierdzy naśmiewać się będzie, a usypawszy wały weźmie ją.
11Kto miłuje czystość serca, a jest wdzięczność w wargach jego, temu król przyjacielem będzie.
12Nienawiść wzbudza swary; ale miłość wszystkie przestępstwa pokrywa.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
18Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
9Kto pokrywa przestępstwo, szuka łaski; ale kto wznawia rzeczy, rozłącza przyjaciół.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
19Kto miłuje zwadę, miłuje grzech; a kto wynosi usta swe, szuka upadku.
18Panie! niech nie będę pohańbiony, ponieważ cię wzywam; niech się zawstydzą niezbożni, i zamilkną w grobie.
10By cię snać nie zelżył ten, co cię słucha, a niesława twoja zostałaby na tobie.
42To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.
12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.