Ksiega Przyslów 13:10
Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
11Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.
18Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
19Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.
10Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.
14Kto zaczyna zwadę, jest jako ten, co przekopuje wodę; przetoż niż się zwada rozsili, zaniechaj go.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
3Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
22Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
9Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.
18Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
25Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
11Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go.
35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.
3Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
13Jeźli kto jest mądry i umiejętny między wami? niech pokaże dobrem obcowaniem uczynki swoje w mądrej cichości.
14Ale jeźli macie gorzką zawiść i zajątrzenie w sercu waszem, nie chlubcież się, ani kłamcie przeciwko prawdzie.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.
13Bojaźń Pańska jest, mieć w nienawiści złe. Ja nienawidzę pychy, wysokomyślności, i drogi złej, i ust przewrotnych.
8Nie pokwapiaj się do swaru, byś snać na ostatek nie wiedział, co masz czynić, gdyby cię zawstydził bliźni twój.
12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
18Lepsza jest mądrość niż oręże wojenne; ale jeden grzesznik psuje wiele dobrego.
33Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
4Taki nadęty jest i nic nie umie, ale szaleje około gadek i sporów o słowa, z których pochodzi zazdrość, swar, złorzeczenia, złe podejrzenia,
7Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.
5Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę.
16Bo gdzie jest zawiść i zajątrzenie, tam i rozterki, i wszelka zła sprawa.