Ksiega Przyslów 16:18
Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.
12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
19Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi.
23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.
2Za pychą przychodzi hańba; ale przy pokornych jest mądrość.
3Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich.
17Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.
10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
33Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.
5Obrzydliwością jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie pomsty.
15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
15A tak będzie nachylony człowiek, a zacny mąż poniżony będzie, i oczy wyniosłych zniżone będą.
5Świadczyć też będzie hardość Izraelska przeciwko niemu; przetoż Izrael i Efraim upadną dla nieprawości swojej, upadnie też i Juda z nimi.
11Oczy wyniosłe człowiecze zniżone będą, a wysokość ludzka nachylona będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.
12Albowiem dzień Pana zastępów przyjdzie na wszelkiego pysznego i wyniosłego, i na każdego wywyższonego, że będzie poniżony;
4Wyniosłość oczu i nadętość serca, i oranie niepobożnych są grzechem.
3Pycha serca twego zdradziła cię, o ty! który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, w wysokiem mieszkaniu twojem, który mówisz w sercu swojem: Któż mię na ziemię ściągnie?
28W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.
29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
13Bojaźń Pańska jest, mieć w nienawiści złe. Ja nienawidzę pychy, wysokomyślności, i drogi złej, i ust przewrotnych.
24Hardego i pysznego imię jest naśmiewca, który wszysko poniewoli i z pychą czyni.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
12A kto by się wywyższał, będzie poniżony; a kto by się poniżał, będzie wywyższony.
3Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
9Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.
12Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.
22Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.
25Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie.
15Słuchajcież, a pojmujcie uszyma, nie podnoście się; boć Pan mówi.
32Potknie się zaiste hardy, i upadnie, a nie będzie, ktoby go podniósł; i rozniecę ogień w miastach jego, który pożre wszystko około niego.
4Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot.
5Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
18Kto chodzi w uprzejmości, zachowany będzie; ale przewrotny na drogach swoich oraz upadnie.
25Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
9Tak mówi Pan: Tak skażę pychę Judzką i wielką pychę Jeruzalemską,
19Kto miłuje zwadę, miłuje grzech; a kto wynosi usta swe, szuka upadku.
20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
6Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
3Nogami podeptana będzie pyszna korona, pijanicy Efraimscy!
29Słyszeliśmy o pysze Moabowej, że jest bardzo pyszny; o wysokomyślności jego, i o hardości jego, i o nadętości jego, i o wyniosłości serca jego.