Ksiega Przyslów 16:25
Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.
13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.
28Na ścieszce sprawiedliwości żywot, a na drodze ścieszki jej niemasz śmierci.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
19Jako sprawiedliwość jest ku żywotowi, tak kto naśladuje złości, bliski jest śmierci.
16Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie.
2Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży.
8Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.
9Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
17Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.
18Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha.
1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
2Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.
16Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.
10Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
18Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.
19Wszyscy, którzy do niej wchodzą, nie wracają się, ani trafiają na ścieszkę żywota.
20A przetoż będziesz chodził drogą dobrych, a ścieżek sprawiedliwych będziesz przestrzegał.
24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
26Gdyby się odwrócił sprawiedliwy od sprawiedliwości swojej, a czyniąc nieprawość w temby umarł, dla nieprawości swojej, którą czynił, umrze.
8Mąż, którego droga przewrotna, obcym jest; ale sprawa czystego jest prosta.
26Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.
24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?
23Wiem, Panie! że nie jest w mocy człowieka droga jego, ani jest w mocy męża tego, który chodzi, aby sprawował postępki swe.
15Tom wszystko widział za dni marności mojej: Bywa sprawiedliwy, który ginie z sprawiedliwością swoją; także bywa niezbożnik, który długo żyje we złości swojej.
16Nie bądź nazbyt sprawiedliwym, ani nazbyt mądrym; przeczżebyś miał do zguby przychodzić?
16Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód niepobożnych jest ku grzechowi.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
19Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.
4Niepomogą bogactwa w dzień gniewu; ale sprawiedliwość wybawia od śmierci.
5Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada.
21Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
14Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
18Gdyby się odwrócił sprawiedliwy od sprawiedliwości swojej, a czyniłby nieprawość, umrze dla niej;
23Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.
27Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.
9Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.
2Nie pomogą skarby niezbożności; ale sprawiedliwość wyrywa od śmierci.
17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.
36Ale kto grzeszy przeciwko mnie, krzywdę czyni duszy swojej; wszyscy, którzy mię nienawidzą, miłują śmierć.
6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
26Zacniejszy jest nad bliźniego swego sprawiedliwy; ale droga niezbożnych zawodzi ich.
25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.
32Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.
6Albowiem zna Pan drogę sprawiedliwych; ale droga niepobożnych zginie.