Ksiega Przyslów 16:24
Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;
14Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.
103O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.
22Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
8To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim.
10Bojaźń Pańska czysta, trwająca na wieki; sądy Pańskie są prawdziwe, a przytem i sprawiedliwe;
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
22Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
25Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
15Książę cierpliwością bywa zmiękczony, a język łagodny kości łamie.
16Znajdzieszli miód, jedzże, ileć potrzeba, by snać objadłszy się go nie zwrócił.
11Jakie jest jabłko złote z wyrzezaniem srebrnem, takieć jest słowo do rzeczy powiedziane.
23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
6Lepsze są rany od przyjaciela, niż łagodne całowanie człowieka nienawidzącego.
7Dusza nasycona i plastr miodu podepcze; ale głodnej duszy i gorzkość wszelaka słodka.
17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.
30Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
30Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
6Niech będą zrzuceni do miejsc opoczystych sędziowie ich, aby słyszeli słowa moje, że były wdzięczne.
3Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:
20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
21Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
25Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.
18Znajdzie takowego, co mówi słowa jako miecz przerażające; ale język mądrych jest lekarstwem.
24Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,
1Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają popędliwość.
14Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.
26Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.
9Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.
16Usta jego nader słodkie, a wszystek jest pożądany. Taki ci jest miły mój, i taki przyjaciel mój, o córki Jeruzalemskie! Gdzież poszedł miły twój, o najpiękniejsza między niewiastami? Gdzie się obrócił miły twój? a szukać go będziemy z tobą.
16Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.
15Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.
22I będą żywotem duszy twojej, a ozdobą szyi twojej.
17Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.
21Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.
4Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.
11Plastrem miodu opływają wargi twoje, oblubienico moja! miód i mleko pod językiem twoim, a wonność szat twoich, jako wonność Libanu.
25O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?
13Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
25Jako woda chłodna duszy pragnącej: tak wieść dobra z ziemi dalekiej.
3Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
30Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest.