Ksiega Hioba 21:24

Polska Biblia Gdanska

Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 3:8 : 8 To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim.
  • Hi 15:27 : 27 Bo okrył twarz swą tłustością swoją, a fałdów mu się naczyniło na słabiźnie.
  • Ps 17:10 : 10 Tukiem swoim okryli się; hardzie mówią usty swemi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 23Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;

  • 25Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

  • Hi 33:19-21
    3 wersety
    75%

    19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

    20Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

    21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

  • 8To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim.

  • 11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • 11Przeto, że ssać będziecie, i sycić się piersiami pociech jego, ssać będziecie, i rozkoszami opływać w jasności chwały jego.

  • Hi 41:22-23
    2 wersety
    72%

    22Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.

    23Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.

  • 25I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.

  • 18Oto zatrzymuje strumień, że się nie spieszy; tuszy sobie, iż Jordan wypije gębą swoją.

  • 24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.

  • 12Przeczże mię piastowano na kolanach? a przeczżem ssał piersi?

  • 5Obie piersi twoje jako dwoje bliźniąt sarnich, które się pasą między lilijami;

  • 22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

  • 3Obie piersi twoje są jako dwoje bliźniąt młodych sarniąt.

  • 14Aby jadł masło od krów, i mleko od owiec, z tłustością jagniąt, i barany odchowane w Basan, i kozły z tłustością ziarn pszenicznych, a pił czerwone wino wyborne.

  • 70%

    4Przylgnął język ssącego do podniebienia jego dla upragnienia, dzieci proszą o chleb: ale niemasz, ktoby im go ułamał.

  • 20Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan.

  • 5Którzy byli nasyceni, najmują się za chleb, a głodni przestali łaknąć; tak iż niepłodna siedmioro porodziła, a która rodziła wiele dziatek, zemdlała.

  • Hi 10:10-11
    2 wersety
    69%

    10Izali jako mleko nie zlałeś mię, a jako ser nie utworzyłeś mię?

    11Skórą i ciałem przyoblokłeś mię, a kościami i żyłami pospinałeś mię.

  • Iz 7:21-22
    2 wersety
    69%

    21I stanie się dnia onego, że ledwie człowiek żywo krówkę, albo dwie owce zachowa.

    22A wszakże dla obfitości mleka, którego nadoi, będzie jadł masło; masło zaiste i miód będzie jadł, ktokolwiek pozostanie w ziemi.

  • 12Oczy jego jako gołębicy nad strumieniami wody, jako umyte w mleku, stojące w mierze swojej;

  • 4A zebrawszy sztuki należące do niego, każdą sztukę dobrą, udziec i łopatkę, najlepszemi kościami napełń go.

  • 16Pod cienistem drzewem lega w skrytościach trzciny i błota.

  • 10Byk ich przypuszczon bywa, a nie traci nasienia; krowa ich rodzi, a nie pomiata.

  • 69%

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

  • 13Pożre żyły skóry jego, pożre członki jego pierworodny śmierci.

  • 12Czerwieńsze oczy jego nad wino, a bielsze zęby jego nad mleko.

  • 22Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem.

  • 25Napoję zaiste duszę spracowaną, a wszelką duszę smutną nasycę.

  • 5Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje.

  • 14Ręce jego jako pierścienie złote, osadzone drogim kamieniem, hiacyntem; brzuch jego jako glanc kości słoniowej, safirem osadzonej;

  • 20Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

  • 33Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.

  • 14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

  • 14Wyrwij mię od ludzi ręką twoją, o Panie! od ludzi tego świata, których dział jest w tym żywocie, a których brzuch z szpiżarni twojej napełniasz, skąd nasyceni bywają, i synowie ich, a zostawiają ostatki swoje dzieciom swoim.

  • 25Prosił o wodę, a ona mleka dała, a na przystawce książęcej przyniosła masła.

  • 27Bo okrył twarz swą tłustością swoją, a fałdów mu się naczyniło na słabiźnie.

  • 19Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.

  • 20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.

  • 27Nadto dostatek mleka koziego na pokarm twój, na pokarm domu twego, i na pożywienie dziewek twoich.

  • 9Kogożby uczyć miał umiejętności? a komu da zrozumieć co słyszał? Izali odstawionym od mleka, a odsadzonym od piersi?

  • 16Grób, i żywot niepłodny, ziemia też nie bywa nasycona wodą, a ogień nie mówi: Dosyć.

  • 5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

  • 14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

  • 13Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;