Ksiega Hioba 21:25

Polska Biblia Gdanska

Inny zaś umiera w gorzkości ducha, który nie jadał z uciechą.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 7:11 : 11 Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.
  • Hi 9:18 : 18 Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.
  • Hi 10:1 : 1 Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.
  • Hi 20:23 : 23 Choć będzie miał czem napełnić brzuch swój, przecież nań Bóg puści popędliwość gniewu swego, którą jako deszcz spuści nań, i na pokarmy jego.
  • Prz 14:10 : 10 Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.
  • Koh 6:2 : 2 Gdy któremu człowiekowi Bóg dał bogactwa, i majętność, i sławę, tak że na niczem nie schodzi duszy jego, czegokolwiek żąda, jednak nie daje mu Bóg mocy pożywać tego: ale obcy człowiek pożera je. Toć jest marność i bieda ciężka.
  • Iz 38:15-17 : 15 Ale cóż mam więcej rzec? Onci mi odpowiedział, i sam uczynił, że żyć będę mimo wszystkie lata swe po gorzkości duszy mojej. 16 Panie! kto po nich i w nich żyć będzie, wszystkim znajomy będzie żywot dychania mego, żeś mi zdrowie przywrócił, a zachowałeś mię przy żywocie. 17 Oto czasu pokoju przyszła na mię była gorzkość najgorzciejsza; ale się tobie podobało wyrwać duszę moję z przepaści skażenia, przeto, żeś zarzucił w tył swój wszystkie grzechy moje.
  • Ez 4:16-17 : 16 Zatem rzekł do mnie: Synu człowieczy! Oto Ja złamię laskę chleba w Jeruzalemie, tak, że chleb pod wagą jeść będą, i to z frasunkiem, także wodę pod miarą pić będą, i to z zdumieniem; 17 Aby niedostatek mając chleba i wody, zdumiewał się każdy z nich, i uwiądł w nieprawościach swoich.
  • Ez 12:18 : 18 Synu człowieczy! chleb swój z strachem jedz i wodę twoję ze drżeniem i z smutkiem pij,
  • 2 Sm 17:8 : 8 Nadto rzekł Chusaj: Świadomyś ojca twego i mężów jego, iż są mężni, i serca zajuszonego, jako niedźwiedzica osierociała w polu; do tego ojciec twój jest mąż waleczny, i nie będzie nocował z ludem.
  • 1 Krl 17:12 : 12 I odpowiedziała: Jako żywy Pan, Bóg twój, żeć niemam pieczonego chleba, oprócz z garść pełną mąki w garncu, a trochę oliwy w bańce; a oto zbieram trochę drewek, abym szła, i zgotowała to sobie i synowi swemu, a zjadłszy to, abyśmy pomarli.
  • Hi 3:20 : 20 Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 33:19-22
    4 wersety
    79%

    19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

    20Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.

    21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

    22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • Hi 21:23-24
    2 wersety
    78%

    23Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;

    24Gdy piersi jego pełne są mleka, a szpik kości jego odwilża się,

  • 22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

  • 17Toć jest, com ja obaczył, że dobra i osobliwa rzecz jest, jeść i pić, i używać dobrego ze wszystkiej pracy swej, którą człowiek podejmuje pod słońcem po wszystkie dni żywota swego, które mu dał Bóg; albowiem to jest dział jego.

  • Hi 3:20-22
    3 wersety
    76%

    20Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?

    21Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, choć jej pilniej szukają niż skarbów skrytych;

    22Którzyby się z radością weselili, pląsając, gdyby znaleźli grób.

  • 26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • 21Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?

  • 11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

  • 7Dusza nasycona i plastr miodu podepcze; ale głodnej duszy i gorzkość wszelaka słodka.

  • 18Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

  • 72%

    7Czego się przedtem nie chciała dotknąć dusza moja, to teraz jest boleścią ciała mego.

  • Koh 2:23-25
    3 wersety
    71%

    23Ponieważ wszystkie dni jego są bolesne, a zabawa jego jest frasunek, tak iż i w nocy nie odpoczywa serce jego. I toć jest marność.

    24Izali nie lepsza człowiekowi, aby jadł i pił, i dobrze uczynił duszy swojej z pracy swojej? alemci widział, że i to z ręki Bożej pochodzi.

    25Albowiem któżby słuszniej miał jeść, i pożywać tego nad mię?

  • Koh 6:6-7
    2 wersety
    71%

    6A choćby też żył przez dwa tysiące lat, a dobregoby nie użył, azaż do jednego miejsca wszyscy nie idą?

    7Wszystka praca człowiecza jest dla gęby jego, a wszakże dusza jego nie może się nasycić.

  • 11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • 25Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.

  • Hi 24:19-21
    3 wersety
    71%

    19Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

    20Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

    21Roztrąca niepłodną, która nierodziła, a wdowie nie czyni dobrze.

  • Koh 6:2-3
    2 wersety
    70%

    2Gdy któremu człowiekowi Bóg dał bogactwa, i majętność, i sławę, tak że na niczem nie schodzi duszy jego, czegokolwiek żąda, jednak nie daje mu Bóg mocy pożywać tego: ale obcy człowiek pożera je. Toć jest marność i bieda ciężka.

    3Jeźli kto spłodził sto synów, a żyłby wiele lat, i przedłużyłyby się dni lat jego, a jeźliby dusza jego nie była nasycona dobrem, a nie miałby ani pogrzebu: powiadam, że lepszy jest martwy płód, niżeli on.

  • 70%

    9Lepiej się tym stało, którzy są pobici mieczem, niżeli tym, co umierają głodem, gdyż oni zginęli przebitymi będąc, ale ci dla niedostatku urodzajów polnych.

  • Hi 20:20-21
    2 wersety
    70%

    20Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

    21Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

  • Hi 21:32-33
    2 wersety
    70%

    32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

    33Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.

  • 18Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

  • 15Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;

  • 7Ani im dadzą jeść, aby ich w smutku cieszyli nad umarłym; ani im dadzą pić z kubka pocieszenia po ojcu ich i po matce ich;

  • 19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

  • 15Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

  • 25Napoję zaiste duszę spracowaną, a wszelką duszę smutną nasycę.

  • 2Lepiej iść do domu żałoby, niż iść do domu biesiady, przeto, iż tam widzimy koniec każdego człowieka, a żyjący składa to do serca swego.

  • 24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.

  • 14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

  • 15A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.

  • 20

  • 19Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

  • 11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

  • 20Piekło i zatracenie nie mogą być nasycone; także i oczy ludzkie nasycić się nie mogą.

  • 25Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą.

  • 30Owszem, raczej rzeką: każdy dla nieprawości swojej umrze; każdego człowieka, któryby jadł grona cierpkie, ścierpną zęby jego.