Ksiega Przyslów 18:20
Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.
21Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
3Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
14Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.
23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
25Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
21Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.
4Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
22Choćby i nazbyt miał wszystkiego, ściśniony będzie; wszelka ręka trapiących oburzy się nań.
23Choć będzie miał czem napełnić brzuch swój, przecież nań Bóg puści popędliwość gniewu swego, którą jako deszcz spuści nań, i na pokarmy jego.
17Smaczny jest drugiemu chleb kłamstwa; ale potem piaskiem napełnione będą usta jego.
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
21Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.
7Wszystka praca człowiecza jest dla gęby jego, a wszakże dusza jego nie może się nasycić.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
8Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.
15Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego wyżenie je Bóg.
45Człowiek dobry z dobrego skarbu serca swego wynosi rzeczy dobre, a zły człowiek ze złego skarbu serca swego wynosi rzeczy złe; albowiem z obfitości serca mówią usta jego.
7Albowiem jako on ciebie waży w myśli swej, tak ty waż pokarm jego. Mówić: Jedz i pij, ale serce jego nie jest z tobą.
8Sztuczkę twoję, którąś zjadł, zwrócisz, a utracisz wdzięczne słowa twoje.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
26Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.
11Usta sprawiedliwego są źródło żywota; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość.
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
10A gumna twoje napełnione będą obfitością, i od wina nowego prasy twoje rozpadać się będą.
14Których usta napełnione są przeklinania i gorzkości;
19Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.
16Znajdzieszli miód, jedzże, ileć potrzeba, by snać objadłszy się go nie zwrócił.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.
18Ale co z ust pochodzi, z serca wychodzi, a toć pokala człowieka.
31Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.
19Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.
20Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.
23W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.
7Usta jego pełne są złorzeczeństwa, i chytrości, i zdrady; pod językiem jego uprzykrzenie i nieprawość.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
5Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje.
20Piekło i zatracenie nie mogą być nasycone; także i oczy ludzkie nasycić się nie mogą.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
7Dusza nasycona i plastr miodu podepcze; ale głodnej duszy i gorzkość wszelaka słodka.
22Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.