Ksiega Przyslów 22:18
Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
19Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń.
20Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności,
15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
21Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.
22Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem.
21Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.
22Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
22I będą żywotem duszy twojej, a ozdobą szyi twojej.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
2Boć długości dni i lat żywota, i pokoju przyczynią.
3Miłosierdzie i prawda niech cię nie opuszczają; uwiąż je u szyi twojej, napisz je na tablicy serca twojego.
4Tedy znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożemi i ludzkiemi.
24Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie.
21Wiążże je zawżdy u serca twego, a wieszaj je u szyi twojej.
22Gdziekolwiek pójdziesz, poprowadzi cię; gdy, zaśniesz strzedz cię będzie, a gdy się ocucisz, rozmawiać z tobą będzie,
3Uwiąż je na palcach twoich,napisz je na tablicy serca twego.
9Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.
20O jakoż jest wielka dobroć twoja, którąś zachował bojącym się ciebie, którąś pokazywał tym, którzy ufają w tobie przed synami ludzkimi.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
11Pożądliwsze nad złoto, i nad wiele najwyborniejszego złota, i słodsze nad miód i nad plastr miodowy.
13Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra?
23Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszy swojej.
18Przetoż złóżcie te słowa moje do serca waszego, i do umysłu waszego, a uwiążcie je na znak na rękach waszych, i niech będą jako naczelniki między oczyma waszemi.
103O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.
20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
21Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.
18Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi.
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
15Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.
6Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
13Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:
3Panie! połóż straż ustom moim; strzeż drzwi warg moich.
171Chwałę wydadzą wargi moje, gdy mię nauczysz ustaw twoich.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
14Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.