Ksiega Psalmów 19:11
Pożądliwsze nad złoto, i nad wiele najwyborniejszego złota, i słodsze nad miód i nad plastr miodowy.
Pożądliwsze nad złoto, i nad wiele najwyborniejszego złota, i słodsze nad miód i nad plastr miodowy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
10Bojaźń Pańska czysta, trwająca na wieki; sądy Pańskie są prawdziwe, a przytem i sprawiedliwe;
12Sługa też twój bywa oświecony przez nie; a kto ich przestrzega, odnosi zapłatę wielką.
13Ale występki któż zrozumie? od tajemnych występków oczyść mię.
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
19Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń.
4Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.
9Jakim sposobem oczyści młodzieniec ścieszkę swoję? Gdy się zachowa według słowa twego.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
103O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.
127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
21Wytraciłeś pysznych; przeklęci są ci, którzy błądzą od rozkazań twoich.
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
140Doskonale są doświadczone słowa twoje; dlatego się sługa twój w nich rozkochał.
38Utwierdź wyrok twój słudze twemu, który się oddał bojaźni twojej.
11Jeźli będą posłuszni, a będą mu służyć, dokończą dni swoich w dobrem, a lat swych w rozkoszach.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
10Początek mądrości jest bojaźń Pańska; rozumu dobrego nabywają wszyscy, którzy rozkazanie Pańskie czyną; chwała jego trwa na wieki.
18Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.
21Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
13Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.
1Halleluja. Błogosławiony mąż, który się Pana boi, a w przykazaniach jego ma wielkie kochanie.
32Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
19Niech zaniemieją wargi kłamliwe, które mówią przeciwko sprawiedliwemu rzeczy przykre z hardością i ze wzgardą.
11Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.
56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
2Błogosławieni, którzy strzegą świadectw jego, i którzy go ze wszystkiego serca szukają;
4Co się tknie spraw ludzkich według słowa ust twoich, chroniłem się drogi okrutnika.
16Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.
5Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
23Jam rzekł w uciekaniu mojem: Odrzuconym jest od oczów twych; aleś ty wysłuchał głos modlitw moich, gdym wołał do ciebie.
16Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej , niżeli skarb wielki z kłopotem.
22Gdziekolwiek pójdziesz, poprowadzi cię; gdy, zaśniesz strzedz cię będzie, a gdy się ocucisz, rozmawiać z tobą będzie,
23(Bo przykazanie jest pochodnią, nauka światłością, a drogą żywota są karności ćwiczenia.)
14Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.
12Ten, który mądrze napomina, jest u tego, co słucha, jako nausznica złota, i klejnot z szczerego złota.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
9Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.
1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
14W drodze świadectw twoich kocham się więcej, niż we wszystkich bogactwach.
100Nad starców jestem roztropniejszy; bo przykazań twoich przestrzegam.
10Przyjmijcież ćwiczenie moje, a nie srebro, a umiejętność raczej, niż złoto wyborne.
11Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
9Tedy przez to im oznajmuje sprawy ich, i przestępstwa ich, że się zmocniły;