Ksiega Psalmów 119:14
W drodze świadectw twoich kocham się więcej, niż we wszystkich bogactwach.
W drodze świadectw twoich kocham się więcej, niż we wszystkich bogactwach.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
111Za dziedzictwo wieczne wziąłem świadectwa twoje; bo są radością serca mego.
112Nakłoniłem serca mego ku wykonywaniu ustaw twoich ustawicznie, i aż do końca (żywota).
162Ja się weselę z wyroku twego, tak jako ten, który znajduje wielkie korzyści.
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
168Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
45A ustawicznie będę chodził na przestrzeństwie, bom się dopytał rozkazań twoich.
46Owszem, będę mówił o świadectwach twoich przed królmi, a nie będę zawstydzony.
47Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.
15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
12Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
99Nad wszystkich nauczycieli moich stałem się rozumniejszym; bo świadectwa twoje są rozmyślaniem mojem.
100Nad starców jestem roztropniejszy; bo przykazań twoich przestrzegam.
127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
128Przeto, że wszystkie przykazania twoje, wszystkie prawdziwe być uznaję, a wszelkie ścieżki obłędliwe mam w nienawiści.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
24Świadectwa twoje zaiste są mojem kochaniem, i radcami mymi.
174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
35Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
36Nakłoń serce moje do świadectw twoich, a nie do łakomstwa.
59Uważyłem w myślach drogi moje, a obróciłem nogi moje ku świadectwom twoim.
56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
144Sprawiedliwość świadectw twoich trwa na wieki; daj mi rozum, a żyć będę.
119Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
103O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.
97O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.
71Jest mi to ku dobremu, żem był utrapiony, abym się nauczył ustaw twoich.
72Lepszy mi jest zakon ust twoich, niżeli tysiące złota i srebra.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
2Błogosławieni, którzy strzegą świadectw jego, i którzy go ze wszystkiego serca szukają;
7Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy się nauczę praw sprawiedliwości twojej.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
95Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
30Obrałem drogę prawdy, a sądy twoje przekładam sobie.
74Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.
5By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.
125Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
26Drogi moje rozpowiedziałem, a wysłuchałeś mię; naucz mię ustaw twoich.
27Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
157Wieleć jest prześladowców moich i nieprzyjaciół moich; wszakże od świadectw twoich nie uchylam się.
14Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.
152Dawno to wiem o świadectwach twoich, żeś je na wieki ugruntował.