Ksiega Psalmów 119:152
Dawno to wiem o świadectwach twoich, żeś je na wieki ugruntował.
Dawno to wiem o świadectwach twoich, żeś je na wieki ugruntował.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
160Najprzedniejsza rzecz słowa twego jest prawda, a na wieki trwa wszelki sąd sprawiedliwości twojej.
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
168Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
142Sprawiedliwość twoja sprawiedliwość wieczna, a zakon twój prawda.
52Bo pamiętam na sądy twoje wieczne, Panie! któremi się cieszę.
111Za dziedzictwo wieczne wziąłem świadectwa twoje; bo są radością serca mego.
112Nakłoniłem serca mego ku wykonywaniu ustaw twoich ustawicznie, i aż do końca (żywota).
89O Panie! słowo twoje trwa na wieki na niebie.
90Od narodu do narodu prawda twoja; ugruntowałeś ziemię, i stoi.
144Sprawiedliwość świadectw twoich trwa na wieki; daj mi rozum, a żyć będę.
2Utwierdzona jest stolica twoja przed wszystkiemi czasy; tyś jest od wieczności.
5Świadectwa twoje są bardzo pewne; świętobliwość, Panie! jest domu twego ozdobą na wieczne dni.
151Bliskoś ty jest, Panie! a wszystkie przykazania twoje są prawdą.
25Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.
138Przykazałeś sprawiedliwe świadectwa twoje, i wielce prawdziwe.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
44I będę strzegł zakonu twego zawsze, aż na wieki wieczne.
17Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.
102Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.
99Nad wszystkich nauczycieli moich stałem się rozumniejszym; bo świadectwa twoje są rozmyślaniem mojem.
100Nad starców jestem roztropniejszy; bo przykazań twoich przestrzegam.
55Wspominam sobie i w nocy na imię twoje, Panie! i strzegę zakonu twego.
56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.
119Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
12A przez to poznam, że się kochasz we mnie, gdy się nie będzie weselił nieprzyjaciel mój ze mnie.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
75Znam, Panie! iż są sprawiedliwe sądy twoje, a iżeś mię słusznie utrapił.
30Obrałem drogę prawdy, a sądy twoje przekładam sobie.
31Przystałem do świadectw twoich; Panie! nie zawstydzajże mię.
19Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń.
12Dni moje są jako cień nachylony, a jam jako trawa uwiądł;
93Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.
8Utwierdzone na wieki wieczne, uczynione w prawdzie i w szczerości.
2O miłosierdziach Pańskich na wieki śpiewać będę; od narodu do narodu opowiadać będę usty swemi prawdę twoję.
125Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
2Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.
127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
14W drodze świadectw twoich kocham się więcej, niż we wszystkich bogactwach.
15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
7Słowa Pańskie są słowa czyste, jako srebro wypławione w piecu glinianym, siedm kroć przelewane.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię.
95Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.
4Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.
33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
6Wspomnij na litości twoje, Panie! i na miłosierdzia twoje, które są od wieku.
117Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
106Przysięgłem i uczynię temu dosyć, że będę strzegł sądów sprawiedliwości twojej.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.