Ksiega Psalmów 12:7
Słowa Pańskie są słowa czyste, jako srebro wypławione w piecu glinianym, siedm kroć przelewane.
Słowa Pańskie są słowa czyste, jako srebro wypławione w piecu glinianym, siedm kroć przelewane.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Pan cię strzec będzie od wszystkiego złego; on duszy twojej strzec będzie.
8Pan strzec będzie wyjścia twego i wejścia twego, odtąd aż na wieki.
6Dla zniszczenia ubogich, i dla wołania nędznych teraz powstanę, mówi Pan; postawię w bezpieczności tego, na którego sidła stawiają.
12Dni moje są jako cień nachylony, a jam jako trawa uwiądł;
19Ty, Panie! trwasz na wieki, a stolica twoja od narodu do narodu.
6Albowiemeś ty, Boże! wysłuchał żądości moje; tyś dał dziedzictwo tym, którzy się boją imienia twego.
7Dni do dni królewskich przydaj; niech będą lata jego od narodu do narodu.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
11Oneć pominą, ale ty zostajesz; a wszystkie jako szata zwiotszeją.
12A jako odzienie zwiniesz je i będą odmienione; ale ty tenżeś jest, a lata twoje nie ustaną.
12A przez to poznam, że się kochasz we mnie, gdy się nie będzie weselił nieprzyjaciel mój ze mnie.
4Zaostrzają język swój, jako wąż; jad żmij pod wargami ich. Sela.
13Panie! imię twoje na wieki; Panie! pamiątka twoja od narodu do narodu.
26I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.
27One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.
28Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną. Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.
20O jakoż jest wielka dobroć twoja, którąś zachował bojącym się ciebie, którąś pokazywał tym, którzy ufają w tobie przed synami ludzkimi.
89O Panie! słowo twoje trwa na wieki na niebie.
90Od narodu do narodu prawda twoja; ugruntowałeś ziemię, i stoi.
28Albowiem Pan miłuje sąd, a nie opuści świętych swoich, na wieki w straży jego będą; ale nasienie niepobożnych będzie wykorzenione.
8Iż wyrastają niezbożnicy jako ziele, a kwitną wszyscy, którzy czynią nieprawość, aby byli wykorzenieni aż na wieki;
8Utwierdzone na wieki wieczne, uczynione w prawdzie i w szczerości.
18Zna Pan dni doskonałych; przetoż dziedzictwo ich na wieki zostanie.
44I będę strzegł zakonu twego zawsze, aż na wieki wieczne.
2Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego; w dzień zły wybawi go Pan.
12Izaliś ty nie jest od wieku, Panie, Boże mój, święty mój? myć nie pomrzemy; o Panie! postawiłeś go na sąd; ty, o skało nasza! na karanieś go ugruntował.
5Będą się bać ciebie, póki słońce i miesiąc trwać będzie, od narodu aż do narodu.
11Sprawiedliwości twojej nie ukryłem w pośród serca mego, prawdę twoję i zbawienie twoje opowiadałem; nie taiłem miłosierdzia twego i prawdy twojej w zgromadzeniu wielkiem.
5Świadectwa twoje są bardzo pewne; świętobliwość, Panie! jest domu twego ozdobą na wieczne dni.
160Najprzedniejsza rzecz słowa twego jest prawda, a na wieki trwa wszelki sąd sprawiedliwości twojej.
6Który uczynił niebo, i ziemię, morze, i wszystko, co w nich jest, który przestrzega prawdy aż na wieki;
15Pamiętajcie aż na wieki na przymierze jego, na słowow, które przykazał do tysiącznego pokolenia;
6Bo na wieki nie będzie poruszony; w pamięci wiecznej będzie sprawiedliwy.
7O nieprzyjacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z niemi.
24Niech ci błogosławi Pan, a niechaj cię strzeże;
7Okaż miłosierdzie twoje, ty, który ochraniasz ufających w tobie od tych, którzy powstawają przeciwko prawicy twojej.
4Miejcie nadzieję w Panu aż na wieki; boć w Panu, w Panu jest skała wieczna.
11Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.
7Tyś jest ucieczką moją; od uciśnienia zachowasz mię, i piosnkami radosnego wybawienia uraczysz mię. Sela.
1Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie! tyś bywał ucieczką naszą od narodu do narodu.
12Będąli strzegli synowie twoi przymierza mojego, i świadectw moich, których ich nauczę: tedy i synowie ich aż na wieki będą siedzieli na stolicy twojej
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
117Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
17Bo im on los rzucił, a ręka jego onę im sznurem rozmierzyła; aż na wieki dziedzicznie ją posiądą, od narodu do narodu mieszkać w niej będą.
152Dawno to wiem o świadectwach twoich, żeś je na wieki ugruntował.
4Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.
8Aby strzegli ścieżek sądu; on drogi świętych swoich strzeże.
8Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
20Strzeże Pan wszystkich, którzy go miłują; ale wszystkich niepobożnych wytraci.
57Rzekłem: Panie! to jest cząstka moja, przestrzegać słów twoich.