Ksiega Psalmów 119:111
Za dziedzictwo wieczne wziąłem świadectwa twoje; bo są radością serca mego.
Za dziedzictwo wieczne wziąłem świadectwa twoje; bo są radością serca mego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
14W drodze świadectw twoich kocham się więcej, niż we wszystkich bogactwach.
15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
112Nakłoniłem serca mego ku wykonywaniu ustaw twoich ustawicznie, i aż do końca (żywota).
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
168Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
142Sprawiedliwość twoja sprawiedliwość wieczna, a zakon twój prawda.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
144Sprawiedliwość świadectw twoich trwa na wieki; daj mi rozum, a żyć będę.
152Dawno to wiem o świadectwach twoich, żeś je na wieki ugruntował.
24Świadectwa twoje zaiste są mojem kochaniem, i radcami mymi.
162Ja się weselę z wyroku twego, tak jako ten, który znajduje wielkie korzyści.
56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.
57Rzekłem: Panie! to jest cząstka moja, przestrzegać słów twoich.
47Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
95Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.
119Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
2Błogosławieni, którzy strzegą świadectw jego, i którzy go ze wszystkiego serca szukają;
99Nad wszystkich nauczycieli moich stałem się rozumniejszym; bo świadectwa twoje są rozmyślaniem mojem.
157Wieleć jest prześladowców moich i nieprzyjaciół moich; wszakże od świadectw twoich nie uchylam się.
174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
110Sidło na mię niezbożnicy zastawili; lecz ja się od przykazań twoich nie obłądzę.
93Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
44I będę strzegł zakonu twego zawsze, aż na wieki wieczne.
69Uknowali hardzi kłamstwo przeciwko mnie; ale ja ze wszystkiego serca strzegę przykazań twoich.
31Przystałem do świadectw twoich; Panie! nie zawstydzajże mię.
59Uważyłem w myślach drogi moje, a obróciłem nogi moje ku świadectwom twoim.
138Przykazałeś sprawiedliwe świadectwa twoje, i wielce prawdziwe.
97O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.
54Są mi ustawy twoje pieśniami w domu pielgrzymstwa mego.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
160Najprzedniejsza rzecz słowa twego jest prawda, a na wieki trwa wszelki sąd sprawiedliwości twojej.
125Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
5By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.
88Według miłosierdzia twego ożyw mię, abym strzegł świadectwa ust twoich.
89O Panie! słowo twoje trwa na wieki na niebie.
127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
35Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
36Nakłoń serce moje do świadectw twoich, a nie do łakomstwa.
103O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
6Sznury mi przypadły na miejscach wesołych, a dziedzictwo wdzięczne przyszło na mię.