Ksiega Psalmów 119:97
O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.
O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
47Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.
48Przyłożę i ręce moje do rozkazań twoich, które miłuję, a będę rozmyślał o ustawach twoich.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
168Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
12Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
14W drodze świadectw twoich kocham się więcej, niż we wszystkich bogactwach.
15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
111Za dziedzictwo wieczne wziąłem świadectwa twoje; bo są radością serca mego.
112Nakłoniłem serca mego ku wykonywaniu ustaw twoich ustawicznie, i aż do końca (żywota).
113Wymysły mam w nienawiści, a zakon twój miłuję.
98Nad nieprzyjaciół moich mędrszym mię czynisz przykazaniem twojem; bo je mam ustawicznie przed sobą.
99Nad wszystkich nauczycieli moich stałem się rozumniejszym; bo świadectwa twoje są rozmyślaniem mojem.
174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
35Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
163Ale nienawidzę kłamstwa, i brzydzą się niem; ale zakon twój miłuję.
164Chwalę cię siedm kroć przez dzień, dla sądów twoich sprawiedliwych.
165Pokój wielki dajesz tym, którzy miłują zakon twój, a nie doznawają żadnego obrażenia.
96Wszelkiej rzeczy koniec widzę; ale przykazanie twoje bardzo szerokie.
103O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
72Lepszy mi jest zakon ust twoich, niżeli tysiące złota i srebra.
73Ręce twoje uczyniły mię, i wykształtowały mię; dajże mi rozum, abym się nauczył przykazań twoich;
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
55Wspominam sobie i w nocy na imię twoje, Panie! i strzegę zakonu twego.
56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.
57Rzekłem: Panie! to jest cząstka moja, przestrzegać słów twoich.
58Modlę się przed obliczem twojem ze wszystkiego serca; zmiłujże się nademną według słowa twego.
140Doskonale są doświadczone słowa twoje; dlatego się sługa twój w nich rozkochał.
18Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
119Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
93Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
5Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
20Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
27Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
2Ale w zakonie Pańskim jest kochanie jego, a w zakonie jego rozmyśla we dnie i w nocy.
8Tedym rzekł: Oto idę; w księgach napisano o mnie;
17Przetoż o jako drogie są u mnie myśli twoje, Boże! a jako ich jest wielka liczba.