Ksiega Psalmów 119:96

Polska Biblia Gdanska

Wszelkiej rzeczy koniec widzę; ale przykazanie twoje bardzo szerokie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hbr 4:12-13 : 12 Boć żywe jest słowo Boże i skuteczne, i przeraźliwsze nad wszelki miecz po obu stronach ostry, i przenikające aż do rozdzielenia i duszy, i ducha, i stawów, i szpików, i rozeznawające myśli i zdania serdeczne. 13 A nie masz żadnego stworzenia, które by nie było jawne przed obliczem jego; owszem wszystkie rzeczy obnażone są i odkryte oczom tego, o którym mówimy.
  • 1 Sm 9:2 : 2 Ten miał syna imieniem Saula, młodzieńca urodziwego, a nie było nikogo z synów Izraelskich urodziwszego nadeń; głową był wyższy nad wszystek inny lud.
  • 1 Sm 17:8 : 8 I stanąwszy wołał do hufów Izraelskich, i mówił im: Nacoście wyciągnęli z wojskiem ku potykaniu? izażem ja nie jest Filistyńczyk, a wy słudzy Saulowi? Obieżcież między sobą męża, a niech mi się stawi.
  • 1 Sm 17:49-51 : 49 A ściągnąwszy Dawid rękę swą do torby, wyjął z niej kamień, i cisnął z procy, a ugodził Filistyńczyka w czoło jego, tak iż utknął kamień w czole jego, i padł twarzą swą na ziemię. 50 A tak przemógł Dawid Filistyńczyka procą i kamieniem, a uderzywszy Filistyńczyka, zabił go, choć miecza nie miał Dawid w ręku. 51 A przybieżawszy Dawid, stanął nad Filistyńczykiem, i wziął miecz jego, i dobył go z pochwy jego, i zabił go, i uciął nim głowę jego. A gdy ujrzeli Filistynowie, iż umarł mocarz ich, uciekli.
  • 1 Sm 31:4-5 : 4 I rzekł Saul do wyrostka swego, który nosił broń jego: Dobądź miecza twego, a przebij mię nim, by snać nie przyszli ci nieobrzezańcy, i nie przebili mię, a nie czynili igrzyska ze mnie. Ale nie chciał wyrostek jego, bo się bardzo bał. Przetoż Saul porwał miecz i upadł nań. 5 A widząc wyrostek jego, iż umarł Saul, padł i on na miecz swój, i umarł z nim.
  • 2 Sm 14:25 : 25 A nie było męża tak krasnego, jako Absalom we wszystkim Izraelu, coby miał tak wielką chwałę; od stopy nogi jego aż do wierzchu głowy jego nie było na nim zmazy.
  • 2 Sm 16:23 : 23 A rada Achitofelowa, którą dawał, była na on czas w takiej wadze, jakoby się kto radził Boga. Takować była wszelka rada Achitofelowa, jako u Dawida, tak u Absaloma.
  • 2 Sm 17:23 : 23 Tedy Achitofel widząc, iż się nie stało podług rady jego, osiodłał osła, a wstawszy jechał do domu swego, do miasta swego, a rozprawiwszy dom swój, powiesił się, i umarł, a pogrzebion jest w grobie ojca swego.
  • 2 Sm 18:14 : 14 Tedy rzekł Joab: Nie będęć się ja tu bawił z tobą; przetoż wziąwszy trzy drzewca w rękę swoję, wraził je w serce Absalomowe, gdy jeszcze żyw był na dębie.
  • 2 Sm 18:17 : 17 A wziąwszy Absaloma wrzucili go w tymże lesie w dół wielki, i nanosili nań bardzo wielką kupę kamienia. Ale wszystek Izrael uciekł, każdy do namiotów swoich.
  • Ps 19:7-8 : 7 Wychodzi od kończyn niebios, a obchodzi je aż do kończyn ich, a niemasz nic, coby się mogło ukryć przed gorącem jego. 8 Zakon Pański jest doskonały, nawracający duszę; świadectwo Pańskie wierne, dawające mądrość nieumiejętnemu.
  • Ps 39:5-6 : 5 Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę. 6 Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.
  • Koh 1:2-3 : 2 Marność nad marnościami, powiedział kaznodzieja; marność nad marnościami, i wszystko marność. 3 Cóż za pożytek ma człowiek ze wszystkiej pracy swej, którą prowadzi pod słońcem?
  • Koh 2:11 : 11 Lecz gdym się obejrzał na wszystkie sprawy swoje, które czyniły ręce moje, i na prace, którem podejmował pracując: oto wszystko marność, i utrapienie ducha, i niemasz nic pożytecznego pod słońcem.
  • Koh 7:20 : 20 Zaiste niemasz człowieka sprawiedliwego na ziemi, któryby czynił dobrze, a nie grzeszył.
  • Koh 12:8 : 8 Marność nad marnościami, mówi kaznodzieja, a wszystko marność.
  • Mt 5:18 : 18 Zaprawdę bowiem powiadam wam: Aż przeminie niebo i ziemia, jedna jota albo jedna kreska nie przeminie z zakonu, ażby się wszystko stało.
  • Mt 5:28 : 28 Aleć Ja wam powiadam: Iż każdy, który patrzy na niewiastę, aby jej pożądał, już z nią cudzołóstwo popełnił w sercu swojem.
  • Mt 22:37-40 : 37 A Jezus mu rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej i ze wszystkiej myśli twojej. 38 To jest pierwsze i największe przykazanie. 39 A wtóre podobne jest temuż: Będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie. 40 Na tych dwóch przykazaniach wszystek zakon i prorocy zawisnęli.
  • Mt 24:35 : 35 Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.
  • Mk 12:29-34 : 29 A Jezus mu odpowiedział: Najpierwsze ze wszystkich przykazanie jest: Słuchaj, Izraelu! Pan, Bóg nasz, Pan jeden jest. 30 Przetoż będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej, i ze wszystkiej myśli twojej, i ze wszystkiej siły twojej; toć jest pierwsze przykazanie. 31 A wtóre temu podobne to jest: Będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie. Większego przykazania innego nad to nie masz. 32 Tedy mu rzekł on nauczony w Piśmie: Nauczycielu! zaprawdę dobrześ powiedział, iż jeden jest Bóg, a nie masz inszego oprócz niego. 33 I miłować go ze wszystkiego serca i ze wszystkiej myśli i ze wszystkiej duszy i ze wszystkiej siły, a miłować bliźniego jako samego siebie, więcej jest nad wszystkie całopalenia i ofiary. 34 A widząc Jezus, że on mądrze odpowiedział, rzekł mu: Niedalekoś jest od królestwa Bożego. I nie śmiał go nikt dalej pytać.
  • Rz 7:7-9 : 7 Cóż tedy rzeczemy? Iż zakon jest grzechem? Nie daj tego Boże! I owszemem grzechu nie poznał, tylko przez zakon; bo i o pożądliwości bym był nie wiedział, by był zakon nie rzekł: Nie będziesz pożądał. 8 Lecz grzech wziąwszy przyczynę przez przykazanie, sprawił we mnie wszelką pożądliwość; albowiem bez zakonu grzech jest martwy. 9 I jam żył niekiedy bez zakonu; lecz gdy przyszło przykazanie, grzech ożył, a jam umarł. 10 I znalazło się, że to przykazanie, które miało być ku żywotowi, jest mi ku śmierci. 11 Gdyż grzech, wziąwszy przyczynę przez przykazanie, zawiódł mię i przez nie zabił mię. 12 A tak zakon jest święty i przykazanie święte, i sprawiedliwe, i dobre.
  • Rz 7:14 : 14 Bo wiemy, iż zakon jest duchowny, alem ja cielesny, zaprzedany pod grzech.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 119:97-102
    6 wersety
    74%

    97O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.

    98Nad nieprzyjaciół moich mędrszym mię czynisz przykazaniem twojem; bo je mam ustawicznie przed sobą.

    99Nad wszystkich nauczycieli moich stałem się rozumniejszym; bo świadectwa twoje są rozmyślaniem mojem.

    100Nad starców jestem roztropniejszy; bo przykazań twoich przestrzegam.

    101Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.

    102Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.

  • 72%

    166Panie! oczekuję zbawienia twego; a przykazania twoje wykonywam.

    167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.

    168Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.

  • 72%

    142Sprawiedliwość twoja sprawiedliwość wieczna, a zakon twój prawda.

    143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.

    144Sprawiedliwość świadectw twoich trwa na wieki; daj mi rozum, a żyć będę.

  • 95Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.

  • 71%

    127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.

    128Przeto, że wszystkie przykazania twoje, wszystkie prawdziwe być uznaję, a wszelkie ścieżki obłędliwe mam w nienawiści.

    129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.

  • 71%

    112Nakłoniłem serca mego ku wykonywaniu ustaw twoich ustawicznie, i aż do końca (żywota).

    113Wymysły mam w nienawiści, a zakon twój miłuję.

  • 71%

    158Widziałem przestępców, i mierziało mię to, że wyroku twego nie przestrzegali.

    159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.

    160Najprzedniejsza rzecz słowa twego jest prawda, a na wieki trwa wszelki sąd sprawiedliwości twojej.

  • 66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.

  • Ps 119:32-34
    3 wersety
    71%

    32Drogą przykazań twoich pobieżę, gdy rozszerzysz serce moje.

    33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.

    34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.

  • 10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.

  • 70%

    151Bliskoś ty jest, Panie! a wszystkie przykazania twoje są prawdą.

    152Dawno to wiem o świadectwach twoich, żeś je na wieki ugruntował.

  • 18Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.

  • 6Tedy nie będę zawstydzony, gdy się będę oglądał na wszystkie rozkazania twoje.

  • 172Opowiadać będzie język mój wyroki twoje; bo wszystkie przykazania twoje są sprawiedliwość.

  • 131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.

  • 47Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.

  • 40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.

  • 56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.

  • 68%

    118Podeptałeś wszystkich, którzy się obłądzili od ustaw twoich; albowiem jest kłamliwa zdrada ich.

    119Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.

  • 106Przysięgłem i uczynię temu dosyć, że będę strzegł sądów sprawiedliwości twojej.

  • 86Wszystkie przykazania twoje są prawdą; bez przyczyny mię prześladują; ratujże mię.

  • Ps 119:20-21
    2 wersety
    68%

    20Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.

    21Wytraciłeś pysznych; przeklęci są ci, którzy błądzą od rozkazań twoich.

  • 4Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.

  • 174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.

  • Ps 119:13-16
    4 wersety
    68%

    13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.

    14W drodze świadectw twoich kocham się więcej, niż we wszystkich bogactwach.

    15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.

    16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.

  • 6Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć.

  • 73Ręce twoje uczyniły mię, i wykształtowały mię; dajże mi rozum, abym się nauczył przykazań twoich;

  • 60Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.