Ksiega Psalmów 119:73
Ręce twoje uczyniły mię, i wykształtowały mię; dajże mi rozum, abym się nauczył przykazań twoich;
Ręce twoje uczyniły mię, i wykształtowały mię; dajże mi rozum, abym się nauczył przykazań twoich;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
173Niech mi będzie na pomocy ręka twoja, gdyżem sobie obrał przykazania twoje.
8Ręce twoje wykształtowały mię, i uczyniły mię; a przecię mię zewsząd gubisz.
33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
35Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
65Łaskawieś postąpił ze sługą twoim, Panie! według słowa twego.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
26Drogi moje rozpowiedziałem, a wysłuchałeś mię; naucz mię ustaw twoich.
27Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
125Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
12Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
4Na instrumencie o dziesięciu strunach, na lutni, i na harfie z śpiewaniem.
5Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję.
72Lepszy mi jest zakon ust twoich, niżeli tysiące złota i srebra.
13Ty zaiste w nocy masz nerki moje; okryłeś mię w żywocie matki mojej.
14Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie.
15Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi.
16Niedoskonały płód ciała mego widziały oczy twoje; w księgi twoje wszystkie członki moje wpisane są, i dni, w których kształtowane były, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.
18Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
169Panie! niech się przybliży wołanie moje przed oblicze twoje; według słowa twego daj mi zrozumienie.
47Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.
48Przyłożę i ręce moje do rozkazań twoich, które miłuję, a będę rozmyślał o ustawach twoich.
49Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię.
27Tak, aby poznać mogli, iż to ręka twoja, a żeś ty, Panie! to uczynił.
74Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.
97O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.
98Nad nieprzyjaciół moich mędrszym mię czynisz przykazaniem twojem; bo je mam ustawicznie przed sobą.
99Nad wszystkich nauczycieli moich stałem się rozumniejszym; bo świadectwa twoje są rozmyślaniem mojem.
23A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
144Sprawiedliwość świadectw twoich trwa na wieki; daj mi rozum, a żyć będę.
4Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
5Wspominam sobie dni dawne, i rozmyślam o wszystkich sprawach twoich, i uczynki rąk twoich rozbieram.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
3Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.
17Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.
10I tamby mię ręka twoja prowadziła, a dosięgłaby mię prawica twoja.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
50Izali ręka moja tego wszystkiego nie uczyniła?
171Chwałę wydadzą wargi moje, gdy mię nauczysz ustaw twoich.
35Çwiczy ręce moje do boju, tak, iż kruszę łuk miedziany ramionami swemi.
108Panie! dobrowolne śluby ust moich przyjmij proszę za wdzięczne, a sądów twoich naucz mię.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
57Rzekłem: Panie! to jest cząstka moja, przestrzegać słów twoich.