Ksiega Psalmów 139:17

Polska Biblia Gdanska

Przetoż o jako drogie są u mnie myśli twoje, Boże! a jako ich jest wielka liczba.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 40:5 : 5 Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu nadzieję swoję, a nie ogląda się na hardych, ani na tych, którzy się unoszą za kłamstwem.
  • Iz 55:8-9 : 8 Boć zaiste myśli moje nie są jako myśli wasze, ani drogi wasze jako drogi moje, mówi Pan; 9 Ale jako wyższe są niebiosa niż ziemia, tak przewyższają drogi moje drogi wasze, a myśli moje myśli wasze.
  • Jr 29:11 : 11 Bo Ja najlepiej wiem myśli, które myślę o was, mówi Pan: myśli o pokoju, a nie o utrapieniu, abym uczynił koniec pożądany biedom waszym.
  • Ef 3:9-9 : 9 A iżbym objaśnił wszystkim, jaka by była społeczność onej tajemnicy zakrytej od wieków w Bogu, który wszystko stworzył przez Jezusa Chrystusa; 10 Aby teraz przez zbór wiadoma była księstwom i mocom na niebiesiech nader rozliczna mądrość Boża.
  • Ps 92:5 : 5 Albowiemeś mię rozweselił, Panie! sprawami twemi; o sprawach rąk twoich śpiewać będę.
  • Prz 8:31 : 31 Gram na okręgu ziemi jego, a rozkoszy moje, mieszkać z synami ludzkimi.
  • Ps 31:19 : 19 Niech zaniemieją wargi kłamliwe, które mówią przeciwko sprawiedliwemu rzeczy przykre z hardością i ze wzgardą.
  • Ps 36:7 : 7 Sprawiedliwość twoja, jako góry najwyższe; sądy twoje, jako przepaść wielka; ludzie i zwierzęta zachowuje, Panie!

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 18Jeźlibym je chciał zliczyć, nad piasek rozmnożyły się; ocucęli się, jeszczem ci ja z tobą.

  • Ps 139:13-16
    4 wersety
    80%

    13Ty zaiste w nocy masz nerki moje; okryłeś mię w żywocie matki mojej.

    14Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie.

    15Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi.

    16Niedoskonały płód ciała mego widziały oczy twoje; w księgi twoje wszystkie członki moje wpisane są, i dni, w których kształtowane były, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.

  • 5Albowiemeś mię rozweselił, Panie! sprawami twemi; o sprawach rąk twoich śpiewać będę.

  • 5Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu nadzieję swoję, a nie ogląda się na hardych, ani na tych, którzy się unoszą za kłamstwem.

  • 23Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,

  • Ps 139:1-10
    10 wersety
    77%

    1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię.

    2Tedy znasz siedzenie moje, i powstanie moje, wyrozumiewasz myśli moje z daleka.

    3Tyś chodzenie moje i leżenie moje ogarnął, świadomeś wszystkich dróg moich.

    4Nim przyjdzie słowo na język mój, oto Panie! ty to wszystko wiesz.

    5Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję.

    6Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć.

    7Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed obliczem twojem uciekę?

    8Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.

    9Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,

    10I tamby mię ręka twoja prowadziła, a dosięgłaby mię prawica twoja.

  • 19W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.

  • 159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.

  • 7Sprawiedliwość twoja, jako góry najwyższe; sądy twoje, jako przepaść wielka; ludzie i zwierzęta zachowuje, Panie!

  • 12Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.

  • 30Nawet i włosy wszystkie na głowie waszej policzone są.

  • 97O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.

  • 8Izali za nieprawość pomsty ujdą? strąć te narody, o Boże! w popędliwości twojej.

  • 73Ręce twoje uczyniły mię, i wykształtowały mię; dajże mi rozum, abym się nauczył przykazań twoich;

  • 70%

    3Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.

  • 16Aczkolwiekeś teraz kroki moje obliczył, ani odwłóczysz karania za grzech mój.

  • 103O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.

  • 11Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.

  • 1Złota pieśń Dawidowa.

  • 19Niech zaniemieją wargi kłamliwe, które mówią przeciwko sprawiedliwemu rzeczy przykre z hardością i ze wzgardą.

  • 24O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.

  • 27Oto ja znam myśli wasze i zamysły, które przeciwko mnie złośliwie zmyślacie.

  • 19Bo sprawiedliwość twoja, Boże! wywyższona jest, czynisz zaiste rzeczy wielkie. Boże! któż jest podobien tobie?

  • 5Wspominam sobie dni dawne, i rozmyślam o wszystkich sprawach twoich, i uczynki rąk twoich rozbieram.

  • 15Droga jest przed oczyma Pańskiemi śmierć świętych jego.

  • 27Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.

  • 9Jakośmy słyszeli,takeśmy widzieli w mieście Pana zastępów, w mieście Boga naszego; Bóg je ugruntował aż na wieki. Sela.

  • 140Doskonale są doświadczone słowa twoje; dlatego się sługa twój w nich rozkochał.

  • 3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

  • 129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.

  • 6Jako tłustością i sadłem byłaby tu nasycona dusza moja, a radosnem warg śpiewaniem wychwalałyby cię usta moje.

  • 167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.

  • 17Lecz i to mało było przed oczyma twemi, o Boże! aleś też obietnicę uczynił o domie sługi twego na czas daleki, i wejrzałeś na mię według obyczaju ludzkiego, wywyższając mię, o Panie Boże!

  • 127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.

  • 10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.

  • 7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.

  • 14Albowiem nasłucham się uszczypków od wielu; strachu dość zewsząd, gdy się naradzają wespół przeciwko mnie, chytrze przemyśliwając, aby odjęli duszę moję.

  • 17Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.