Ksiega Psalmów 94:11

Polska Biblia Gdanska

Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Kor 3:20 : 20 I zasię: Pan zna myśli mądrych, iż są marnością.
  • Hi 11:11-12 : 11 Albowiem on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć? 12 Człowiek nierozumny nabywa rozumu, choć się jako źrebię leśnego osła rodzi człowiek.
  • Ps 49:10-13 : 10 Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu. 11 Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje. 12 Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi. 13 Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.
  • Rz 1:21-22 : 21 Przeto iż poznawszy Boga, nie chwalili jako Boga, ani mu dziękowali, owszem znikczemnieli w myślach swoich i zaćmiło się bezrozumne serce ich; 22 Mieniąc się być mądrymi, zgłupieli;
  • 1 Kor 1:19 : 19 Bo napisano: Wniwecz obrócę mądrość mądrych, a rozum rozumnych odrzucę.
  • 1 Kor 1:21 : 21 Albowiem ponieważ w mądrości Bożej świat nie poznał Boga przez mądrość, upodobało się Bogu przez głupie kazanie zbawić wierzących,
  • 1 Kor 1:25 : 25 Albowiem głupstwo Boże jest mędrsze niż ludzie; a mdłość Boża jest mocniejsza niż ludzie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 20I zasię: Pan zna myśli mądrych, iż są marnością.

  • 11Albowiem on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć?

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    74%

    3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 10Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.

  • 23Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,

  • 14Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem.

  • Ps 139:1-2
    2 wersety
    72%

    1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię.

    2Tedy znasz siedzenie moje, i powstanie moje, wyrozumiewasz myśli moje z daleka.

  • 12Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.

  • Ps 92:5-6
    2 wersety
    72%

    5Albowiemeś mię rozweselił, Panie! sprawami twemi; o sprawach rąk twoich śpiewać będę.

    6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.

  • 21Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,

  • 11Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?

  • 11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?

  • 23Wiem, Panie! że nie jest w mocy człowieka droga jego, ani jest w mocy męża tego, który chodzi, aby sprawował postępki swe.

  • 3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

  • 27Oto ja znam myśli wasze i zamysły, które przeciwko mnie złośliwie zmyślacie.

  • Jr 17:9-10
    2 wersety
    71%

    9Najzdradliwsze jest serce nadewszystko i najprzewrotniejsze, któż je pozna?

    10Ja Pan, który się badam serca, i doświadczam nerek, tak abym każdemu oddał według drogi jego, i według owocu spraw jego.

  • 24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?

  • 8Boć zaiste myśli moje nie są jako myśli wasze, ani drogi wasze jako drogi moje, mówi Pan;

  • Prz 16:1-2
    2 wersety
    70%

    1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.

    2Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.

  • 34Bo któż poznał umysł Pański? albo kto był rajcą jego?

  • Ps 39:4-6
    3 wersety
    70%

    4Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:

    5Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

    6Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

  • 2Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży.

  • 11Bo któż z ludzi wie, co jest w człowieku, tylko duch człowieczy, który w nim jest? Także też i tego, co jest w Bogu, nikt nie wie, tylko Duch Boży.

  • 17Przetoż o jako drogie są u mnie myśli twoje, Boże! a jako ich jest wielka liczba.

  • 23Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.

  • 11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

  • 17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

  • 5Tedy przypadł na mię duch Pański, i rzekł do mnie: Mów: Tak mówi Pan: Takeście mówili, domie Izraelski! bo co wam kolwiek przychodzi na myśl, to Ja znam;

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 11Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.

  • 11Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.

  • 3Niemówcież napotem słów pysznych, a niech nie wychodzą słowa harde z ust waszych; albowiem Bóg jest umiejętności Panem, a nadawają się sprawy jego.

  • 8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?

  • 11Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.

  • 21Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.

  • 12Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?

  • 11Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?

  • 9Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.

  • 18Marnością są a dzieło błędów; zginą czasu nawiedzenia swego.

  • 21Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.

  • 21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.

  • 2Głupi rzekł w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.

  • 11Bo Ja najlepiej wiem myśli, które myślę o was, mówi Pan: myśli o pokoju, a nie o utrapieniu, abym uczynił koniec pożądany biedom waszym.