Ksiega Psalmów 94:11
Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.
Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20I zasię: Pan zna myśli mądrych, iż są marnością.
11Albowiem on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć?
3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?
4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.
10Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.
23Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,
14Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię.
2Tedy znasz siedzenie moje, i powstanie moje, wyrozumiewasz myśli moje z daleka.
12Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.
5Albowiemeś mię rozweselił, Panie! sprawami twemi; o sprawach rąk twoich śpiewać będę.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
21Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,
11Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?
11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?
23Wiem, Panie! że nie jest w mocy człowieka droga jego, ani jest w mocy męża tego, który chodzi, aby sprawował postępki swe.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
27Oto ja znam myśli wasze i zamysły, które przeciwko mnie złośliwie zmyślacie.
9Najzdradliwsze jest serce nadewszystko i najprzewrotniejsze, któż je pozna?
10Ja Pan, który się badam serca, i doświadczam nerek, tak abym każdemu oddał według drogi jego, i według owocu spraw jego.
24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?
8Boć zaiste myśli moje nie są jako myśli wasze, ani drogi wasze jako drogi moje, mówi Pan;
1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
2Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca.
34Bo któż poznał umysł Pański? albo kto był rajcą jego?
4Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:
5Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.
6Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.
2Wszelka droga człowieka prosta jest przed oczyma jego; ale Pan, jest który serca waży.
11Bo któż z ludzi wie, co jest w człowieku, tylko duch człowieczy, który w nim jest? Także też i tego, co jest w Bogu, nikt nie wie, tylko Duch Boży.
17Przetoż o jako drogie są u mnie myśli twoje, Boże! a jako ich jest wielka liczba.
23Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.
17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?
5Tedy przypadł na mię duch Pański, i rzekł do mnie: Mów: Tak mówi Pan: Takeście mówili, domie Izraelski! bo co wam kolwiek przychodzi na myśl, to Ja znam;
4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.
11Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.
11Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.
3Niemówcież napotem słów pysznych, a niech nie wychodzą słowa harde z ust waszych; albowiem Bóg jest umiejętności Panem, a nadawają się sprawy jego.
8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
11Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.
21Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
12Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?
11Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?
9Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
18Marnością są a dzieło błędów; zginą czasu nawiedzenia swego.
21Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.
21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.
2Głupi rzekł w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.
11Bo Ja najlepiej wiem myśli, które myślę o was, mówi Pan: myśli o pokoju, a nie o utrapieniu, abym uczynił koniec pożądany biedom waszym.