Ksiega Psalmów 94:10
Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.
Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
9Izali ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?
11Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.
12Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.
13Abyś mu sprawił pokój od złych dni, ażby był wykopany dół niezbożnikowi.
22Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
12Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha.
17Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,
13Któż doścignął ducha Pańskiego, a kto radcą jego był, żeby mu oznajmił?
14Z kim wszedł w radę, żeby mu rozumu przydał, a nauczył go ścieżek sądu? Kto go nauczył umiejętności, a drogę wszelakiej roztropności ukazał mu?
24Karz mię, Panie! ale łaskawie, nie w gniewie swym, byś mię snać wniwecz nie obrócił.
5Poznajże tedy w sercu swem, że jako ćwiczy człowiek syna swego, tak Pan, Bóg twój, ćwiczy ciebie.
26Bo go uczy roztropności Bóg jego, i naucza go.
6Albowiem kogo Pan miłuje, tego karze, a smaga każdego, którego za syna przyjmuje.
7Jeźli znosicie karanie, Bóg się wam ofiaruje jako synom; albowiem któryż jest syn, którego by ojciec nie karał?
9Kogożby uczyć miał umiejętności? a komu da zrozumieć co słyszał? Izali odstawionym od mleka, a odsadzonym od piersi?
11Albowiem on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć?
1Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.
9Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
12Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?
9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
9Tedy przez to im oznajmuje sprawy ich, i przestępstwa ich, że się zmocniły;
10I otwiera im ucho, aby przyjęli karanie, a mówi, aby się nawrócili od nieprawości.
17Azaż ten, który ma w nienawiści sąd, panować może? azaż tego, który jest wielce sprawiedliwy, niepobożnym uczynisz?
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
13Nie odejmuj od młodego karności; bo jeźli go ubijesz rózgą, nie umrze.
4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?
22Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?
10Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
19Bo Bóg chowa synom jego pomstę jego; nadgradza mu, aby to poczuł.
19Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
2Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;
11Choć nas wyucza nad bydlęta ziemskie, a nad ptastwo niebieskie czyni nas mędrszymi.
11Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?
24Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
9Zaż to dobrze będzie, gdy on was będzie próbował? Zaż, jako człowiek oszukany bywa, tak wy go oszukacie?
12Jestże człowiek, co się boi Pana? Nauczy go drogi, którąby miał obrać.
34Bo któż poznał umysł Pański? albo kto był rajcą jego?
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
9Kto mądry, niech to zrozumie, a kto roztropny, niech to pozna; bo drogi Pańskie są proste, a sprawiedliwi po nich chodzić będą, ale przestępcy na nich upadną.
4Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?
11Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.
31Zaprawdę miałbyś mówić do Boga: Przepuść; poniosę, a nie będę się wzbraniał.
3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?
8Dobry i prawy jest Pan; przetoż drogi naucza grzeszników.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
4Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?